Περί άρτου και λοιπών δαιμονίων...

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για το νέο νομοσχέδιο που θα καταθέσει η κυβέρνηση γύρω από παραγωγή και διάθεση άρτου. Επειδή το θέμα δημιουργεί εύκολα ροπή προς τον λαϊκισμό, ας μου επιτραπεί να εκφράσω μερικές σκέψεις για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Το Υπουργείο Ανάπτυξης έκανε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της αρτοποιητικής νομοθεσίας και συνάμα ενσωμάτωσης των οδηγιών της ΕΕ που έχουν σχέση με τη διάθεση άρτου στους καταναλωτές. Μια προσπάθεια βέβαια που ποτέ δεν είχε ως στόχο τον θρυλούμενο εκσυγχρονισμό αλλά είχε κατά κύριο λόγο στόχο την εκπλήρωση γραμματίων και προς ορισμένους αρτοβιομήχανους και τον ΣΕΣΜΕ αλλά κυρίως προς την συντεχνία των αρτοποιών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία ενός σχεδίου νόμου με το οποίο δεν είναι κανένας ευχαριστημένος.
Το Υπουργείο είναι γεγονός ότι δεν έχει συγκεκριμένη πολιτική για το θέμα. Κοιτάζοντας και το πολιτικό κόστος αλλά και την προσπάθεια σύμπλευσης με την ευρωπαϊκή νομοθεσία προσπάθησε να μοιράσει στα δύο την πίτα. Το μόνο που κατάφερε βέβαια ήταν ότι ο ήδη ανενημέρωτος και μπερδεμένος καταναλωτής να γίνει ακόμη πιο δύσπιστος και κακεντρεχής απέναντι και στους αρτοποιούς (ιδιαίτερα στην αρτοβιομηχανία) και στο ίδιο το ψωμί.
Επειδή η παραπλάνηση είναι εύκολη αλλά καθόλου θεμιτή, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.
Το ψωμί από κατεψυγμένη ζύμη δεν χρειάζεται συντηρητικά. Και αυτό γιατί η κατάψυξη είναι από μόνη της μια τεχνική συντήρησης. Το να προστεθούν συντηρητικά σημαίνει αύξηση του κόστους παραγωγής και αντίδραση στην τάση της εποχής μας, η οποία οδηγεί σε προϊόντα με λιγότερα ή και καθόλου συντηρητικά. Και στα δύο οι παραγωγοί φυσικά και είναι αντίθετοι. Ούτε το κόστος πρώτων υλών θέλουν να αυξήσουν και φυσικά ούτε να έρθουν αντιμέτωποι με την σύγχρονη τάση στα τρόφιμα. Άλλωστε για αυτούς που ασχολούνται με την αρτοποίηση είναι γνωστό ότι υπάρχουν και άλλες τεχνικές συντήρησης που δεν έχουν σχέση με την προσθήκη χημικών ή με τη χρήση κατάψυξης (ενδεικτικά αναφέρω τις τεχνικές παστερίωσης, την χρήση ενζύμων, τη μείωση της ενεργότητας νερού, την χρήση τροποποιημένης ατμόσφαιρας κ.α.).
Η συντεχνία επίσης κόπτεται για την χρήση των χημικών βελτιωτικών. Να θυμίσω ότι αυτή τη στιγμή η μεγάλη πλειοψηφία των αρτοποιών, βιοτεχνών και μη, χρησιμοποιεί βελτιωτικά για την παραγωγή του ψωμιού. Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας είναι εξίσου αρνητικό με το να κραυγάζουμε προς κάθε κατεύθυνση για την «κακή» αρτοβιομηχανία. Τα βελτιωτικά είναι καθορισμένα από το Κώδικα τροφίμων και ποτών και αυστηρώς ελεγμένα για την χρήση τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αρτοποίηση είναι μια αμιγώς χημική διαδικασία. Ως εκ τούτου και λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ελλάδα στερείται καλών σιταριών για αρτοποίηση, θεωρείται αντικειμενικά δύσκολο να παραχθεί ψωμί ποιότητας (με όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία ορίζουν ένα ποιοτικό ψωμί), χωρίς την προσθήκη βελτιωτικών. Άλλωστε η προσθήκη ξεκινάει από τους μύλους (κιτρικό οξύ, αμυλάσες, ασκορβικό οξύ κ.α.). Και αυτό γιατί λόγω υψηλής κατανάλωσης αλεύρου, οι μύλοι οδηγούνται στην εισαγωγή σιταριών με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Για να ισοσταθμιστούν αυτά τα χαρακτηριστικά οδηγούμαστε αναγκαστικά στην προσθήκη βελτιωτικών ουσιών. Οι φούρνοι που δεν χρησιμοποιούν βελτιωτικά δεν παρέχουν στους καταναλωτές τους σταθερό ποιοτικά ψωμί.
Η ερώτηση που ταλανίζει τους καταναλωτές και φυσικά όλο τον επιστημονικό κόσμο που ασχολείται με το ψωμί είναι τι εννοούμε όταν λέμε φρέσκο ψωμί. Είναι φρέσκο το ψωμί που παράχθηκε στις 6 το πρωί και αγοράστηκε από έναν εργαζόμενο στις 5 το απόγευμα, όταν και γύρισε στο σπίτι του; Είναι φρέσκο το ψωμί που πουλιέται από τα υπάρχοντα πρατήρια άρτου, με τις συγκεκριμένες κακές συνθήκες διατήρησης που υπάρχουν στην πλειοψηφία τους, καθόλη τη διάρκεια της μέρας και αφού έχουν παραχθεί από πολύ νωρίς από τον εκάστοτε φούρνο; Είναι φρέσκο το ψωμί το οποίο διατηρείται από πολλούς φούρνους μέσα σε χάρτινα σακιά αλεύρου ή σε μη ελεγχόμενους σε σχέση με τη θερμοκρασία χώρους; Κατά την ταπεινή μου άποψη όχι. Το φρέσκο ψωμί πρέπει να έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός φρεσκοψημένου ψωμιού. Δηλαδή τραγανιστή κόρα, αφράτη ψύχα, δομή που δεν τρίβεται κατά το κόψιμο, δυνατό και ελκυστικό άρωμα, «γεμάτη» γεύση.
Τι είναι ποιοτικό ψωμί; Ας πάρουμε τον ορισμό της ποιότητας που δίνει ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (International Standard Organization –ISO). Η ποιότητα – σύμφωνα με τον ορισμό – αναφέρεται στο σύνολο των ιδιοτήτων και των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος τα οποία του προσδίδουν τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του καταναλωτή. Στα τρόφιμα όμως έχουμε κάποιες συγκεκριμένες παραμέτρους που χαρακτηρίζουν την ποιότητα τους. Η ασφάλεια (HACCP), η εμφάνιση και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (γεύση, οσμή, δομή κ.α.), η θρεπτική αξία, η νομοθεσία, το κόστος παραγωγής, η προσαρμογή σε νέα προφίλ καταναλωτών (εργαζόμενες μητέρες, νοικοκυριά ενός ατόμου κλπ). Δηλαδή η ποιότητα ενός ψωμιού επηρεάζεται σημαντικά από τις συνθήκες παραγωγής του, από την αισθητική και γευστική ικανοποίηση του καταναλωτή, από την διατηρησιμότητά του, από την εύκολη προμήθεια του. Όλα αυτά τα παρέχουν οι σημερινοί «παραδοσιακοί» φούρνοι (το παραδοσιακοί εντός παρένθεσης διότι οι φούρνοι που ζυμώνουν σύμφωνα με την ελληνική παράδοση είναι ελάχιστοι στην ελληνική επικράτεια); Τηρούν δηλαδή όλες τις συνθήκες υγιεινής; Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο ΕΦΕΤ έκανε έκπτωση στους μικρούς φούρνους ώστε να μην εφαρμόζουν το σύστημα HACCP αλλά έναν αμφίβολης ποιότητας, ως προς τον έλεγχο και την ιχνηλασιμότητα, κανονισμό υγιεινής, σε αντίθεση με τις οδηγίες της ΕΕ. Προσφέρουν αισθητική και γευστική ικανοποίηση στον καταναλωτή; Έχουν σταθερή ποιότητα στα προϊόντα τους; Μπορεί ο εργαζόμενος στις 5 το απόγευμα να βρει φρέσκο ψωμί στους φούρνους; Όλες αυτές οι ερωτήσεις για την μεγάλη πλειοψηφία των βιοτεχνών αρτοποιών έχουν αρνητική απάντηση. Κι εδώ την μεγαλύτερη ευθύνη την έχει η ομοσπονδία αρτοποιών. Ευθύνη για την ελλιπή ενημέρωση προς τα μέλη της για βασικούς κανόνες αρτοποίησης. Ευθύνη για την ελλιπή ενημέρωση για τους κανόνες υγιεινής. Ευθύνη για την στενοκεφαλιά και την αρτηριοσκλήρωση που επιδεικνύει η ηγεσία των αρτοποιών απέναντι στις νέες τάσεις – όχι της αγοράς, για να μην χαρακτηρισθώ και ως θιασώτης του άκρατου ανταγωνισμού – αλλά της διάθεσης των καταναλωτών.
Μια άλλη ερώτηση που έχει μέχρι τώρα πολλές απαντήσεις είναι τι είναι το bake off. Το bake off δεν είναι ζέσταμα. Είναι ψήσιμο ή αποπεράτωση ψησίματος. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ζύμη η οποία μπορεί να είναι απλώς μορφοποιημένη ή πλήρως αναπτυγμένη (στοφαρισμένη) σε κατεψυγμένη μορφή. Στη δεύτερη περίπτωση (προψημένα) έχουμε ψωμί με μερική έψηση είτε σε κατεψυγμένη μορφή, είτε σε νωπή μορφή. Τι κερδίζει ο καταναλωτής από την συγκεκριμένη διαδικασία; Α) Φρεσκοψημένο ψωμί με όλα τα χαρακτηριστικά του (άρωμα, γεύση, δομή, ελκυστικότητα κ.α.). Β) Ευκολία στην προμήθειά του. Γ) Μείωση του κόστους πώλησης. Δ) Καμία έκπτωση στη θρεπτική αξία. Το bake off είναι μια καθ’ όλα θεμιτή λύση για ένα μεγάλο κομμάτι των ελλήνων καταναλωτών. Ιδιαίτερα θα αποτελέσει σημαντική επιλογή διατροφής στα αστικά και ημιαστικά κέντρα. Εκεί όπου οι ρυθμοί της καθημερινότητας είναι τόσο γρήγοροι που δεν υπάρχει η δυνατότητα τροφοδοσίας με φρεσκοψημένο ψωμί.
Θα μου πει κάποιος ότι με αυτό τον τρόπο θα κλείσουν οι «παραδοσιακοί» φούρνοι. Όποιος το υποστηρίξει αυτό μάλλον βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Οι καλοί φούρνοι δεν θα κλείσουν. Οι κακοί να κλείσουν. Δεν βλέπω που είναι το κακό. Γιατί να στηρίζουμε την ύπαρξη κάποιων βιοτεχνών αρτοποιών οι οποίοι μόνο κατ’ όνομα ποιούν τον άρτο; Γιατί να μην δοθούν εκείνα τα κίνητρα εκσυγχρονισμού των αρτοποιείων μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων; Γιατί να μην προωθηθούν ελληνικά αρτοσκευάσματα προς το εξωτερικό με μια καμπάνια που θα περιλαμβάνει το σύνολο της μεσογειακής διατροφής; Γιατί τόσα χρόνια η παραδοσιακή αρτοποιία δεν προώθησε και δεν ταυτοποίησε ως ελληνικά, συγκεκριμένα προϊόντα (Ενδεικτικά αναφέρω : Ιταλία / Ciabatta, Γαλλία / Μπαγκέτα, Γερμανία / Μαύρα πολύσπορα, Κάιζερ); Γιατί να μην δημιουργηθούν συνεταιρισμοί αρτοποιών ανά γειτονιά ή συνοικία, οι οποίοι θα έχουν αναπτύξει το δικό τους δίκτυο πρατηρίων bake off; Η ευρωπαϊκή εμπειρία – ιδιαίτερα των Γάλλων και των Γερμανών αρτοποιών – είναι πολύ πλούσια και εποικοδομητική για την ελληνική πραγματικότητα. Επίσης η χρήση της τεχνολογίας bake off θα βοηθήσει τους βιοτέχνες αρτοποιούς να απεγκλωβιστούν από την νυχτερινή εργασία.

Μερικές σκέψεις για το Άρθρο 16

α) Οι δομές που επιβάλλουν την ύπαρξη ιδιωτικών ή δημόσιων πανεπιστημίων, νοσοκομείων, γηροκομείων δεν είναι μόνο κοινωνικές αλλά και οικονομικές. Στη σημερινή κοινωνία το οικονομικό κίνητρο είναι τις περισσότερες φορές πολύ πιο δυνατό , από οποιαδήποτε κοινωνική ανάγκη (τα παραδείγματα άλλωστε είναι πολλά).
β) Το Σύνταγμα υπάρχει για να δημιουργεί γενικές αρχές και κανόνες.Δηλαδή απαγορεύσεις, δεσμεύσεις, υποχρεώσεις. Είναι πολιτική επιλογή της κάθε χώρας να έχει εκείνο το Σύνταγμα το οποίο θα εκφράζει τις ανάγκες του τόπου. Με αυτήν την έννοια θεωρώ πολιτική μπαρούφα την έκφραση περί παγκόσμιας πρωτοτυπίας.
γ) Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι όπως δεν αναβαθμίστηκαν τα δημόσια νοσοκομεία με την λειτουργία των ιδιωτικών έτσι πιθανόν δεν θα αναβαθμιστούν και τα δημόσια πανεπιστήμια. Γιατί άραγε οι υπέρμαχοι της αναθεώρησης του άρθρου 16 πιστεύουν ότι αυτό θα γίνει; Αυτή είναι άλλη μια νομοτελειακή (λενινιστική) άποψη από τους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού.
δ) Διάβασα σχόλια περί της αύξησης της σωματικής περιμέτρου των καθηγητών στα δημόσια πανεπιστήμια. Δλδ στο ιδιωτικό θα έχουμε ή fitness καθηγητές ή κακοπληρωμένους καθηγητές.

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατική κοινωνία δεν επιτρέπεται η παιδεία, όπως και υγεία και η κοινωνική πρόνοια να έχουν ταξικό χαρακτήρα. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη διακύβευση του δημόσιου χαρακτήρα (προσοχή όχι κρατικού αλλά δημόσιου. Για όσους γνωρίζουν η διαφορά είναι πολύ μεγάλη).
Σύμφωνα με το Σύνταγμα κάθε Έλληνας πολίτης (μηδέ εξαιρουμένου τους μετανάστες, μιας και μιλάμε για πολίτες) δικαιούται να έχει τις ίδιες δυνατότητες πρόσβασης στη γνώση. Αυτό είναι κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο άρθρο 16 δεν αναφέρεται πουθενά ότι απαγορεύεται η οικονομική ενίσχυση των ΑΕΙ από ιδιώτες. Άρα η οικονομική δυνατότητα του κάθε ΑΕΙ μπορεί να έχει και ιδιωτικούς πόρους.

Πολύ φοβούμαι ότι η προσπάθεια που γίνεται θα δημιουργήσει ένα στρατό ημιμαθών απασχολήσιμων επιστημόνων, οι οποίοι και θα κατευθύνονται και θα οδηγούνται.

Προσωπικά επιθυμώ την αναθεώρηση του άρθρου 16. Όχι όμως για τους λόγους που πιθανόν πιστεύετε. Άλλα για να διορθωθεί η διφορούμενη δεύτερη πργ: "2. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες." Επίσης είναι σημαντικό ο εκτελεστικός νόμος να δημιουργεί εκείνες τις προϋποθέσεις για πραγματική αυτοτέλεια των ΑΕΙ. Με αυτοαξιολόγηση, αλλά και με ετερο-αξιολόγηση (αδόκιμος όρος).

Το παρόν post προϋπήρξε ως σχόλιο στη συζήτηση που γίνεται στο δείμο του πολίτη.

REACH

Και επειδή είναι πολύ επίκαιρο το γεγονός της ψήφισης του REACH από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτείνω να δούμε όλοι μαζί την επόμενη εκπομπή του Κούλογλου.
Για το θέμα του REACH θα επανέλθω αργότερα με πλήρη, πιστεύω, στοιχεία.

Ορισμοί (Μέρος β')

Παραθέτω από τη Wikipedia έναν επιστημονικό ορισμό της ύλης, όπως και άλλων εννοιών που έχουν σχέση με τη σύγχρονη Φυσική και Κβαντομηχανική.

Ύλη :Ύλη ονομάζεται ότι υπαρκτό υπάρχει γύρω μας, από τον αέρα που αναπνέουμε, τους κόκκους της σκόνης και τις σταγόνες της βροχής μέχρι τους γιγάντιους αστέρες και τους γαλαξίες. Όλα τα σώματα αποτελούνται από ύλη, μαζί άνθρωποι, ζώα και φυτά. Έτσι ως Ύλη ορίζεται: κάθε ύπαρξη στο Σύμπαν.

Πολύ μικροσκοπικά σωματίδια όπως τα άτομα και ακόμα μικρότερα αυτών συνδιαζόμενα με ποικίλους τρόπους δημιουργούν την αφάνταστη ποικιλία των μορφών της ύλης που χαρακτηρίζει τον κόσμο μας. Η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια όπως και αντίστροφα.

Μία σύγχρονη άποψη πάνω στην ύλη τη θεωρεί ως όλες τις επιστημονικώς παρατηρήσιμες οντότητες. Συνήθως, ο ορισμός περιορίζεται σε αυτές τις οντότητες που μελετά η Φυσική.

Ο ορισμός που ακολουθείται εδώ είναι της ύλης ως οποιαδήποτε είναι η μικρότερη, βασικοτέρη οντότητα στη Φυσική. Έτσι, μπορούμε να δούμε την ύλη ως αποτελούμενη από σωματίδια που είναι φερμιόνια και επομένως υπακούν στην Απαγορευτική αρχή του Πάουλι, που αναφέρει ότι δύο φερμιόνια δεν είναι δυνατόν να βρίσκονται στην ίδια κβαντική κατάσταση. Εξαιτίας αυτής της αρχής, τα στοιχειώδη σωματίδια που αποτελούν την ύλη δεν καταλήγουν όλα στην κατάσταση με τη χαμηλότερη ενέργεια και επομένως είναι δυνατόν να υπάρξουν σταθερές δομές από φερμιόνια.

Η Ύλη (Matter) είναι η κοσμική οντότητα που θεμελιακά (δηλ. σε μικροσκοπικό επίπεδο) απαρτίζεται από δύο κατηγορίες σωματιδίων:

τα αδρόνια (hardrons) και τα λεπτόνια (leptons).

Τα αδρόνια επιπλέον χωρίζονται σε βαρυόνια (baryons) και μεσόνια (mesons).

Αντίθετα, η Ακτινοβολία (Radiation) είναι η κοσμική οντότητα που θεμελιακά (δηλ. σε μικροσκοπικό επίπεδο) απαρτίζεται από τα φωτόνια (καθώς επίσης τα γλοιόνια (gluons) και τα ασθενόνια (weak bosons)).

Θεωρούμε ότι οι δύο αυτές οντότητες απαρτίζουν το Σύμπαν.

Ωστόσο τελευταία παρατηρήθηκε η ύπαρξη άλλων δύο κοσμικών οντοτήτων: της Σκοτεινής Ύλης (Dark Matter) και της Σκοτεινής Ακτινοβολίας (Dark energy). Έχουν γίνει διάφορες υποθέσεις για τα σωματίδια που απαρτίζουν αυτές τις νέες οντότητες αλλά ακόμη (2005) δεν υπάρχει οριστικό αποτέλεσμα.

Από στατιστικής άποψης τώρα, τα αδρόνια συμπεριφέρονται ως φερμιόνια (fermions) ενώ τα τα φωτόνια ως μποζόνια (bosons).

Ενέργεια : Kάθε φυσικό σύστημα περιέχει (ή εναλλακτικά αποθηκεύει) μία ποσότητα που ονομάζεται ενέργεια. Πρόκειται περισσότερο για μια λογιστική έννοια, που μας δίνει τη δυνατότητα να προβλέψουμε την εξέλιξη ή την κίνηση ενός συστήματος. Ορίζεται σαν το ποσό του έργου που απαιτείται προκειμένου το σύστημα να πάει από μια αρχική κατάσταση σε μια τελική. Ακριβώς πόση ενέργεια περιέχεται σε ένα σύστημα μπορεί να υπολογιστεί παίρνοντας το άθροισμα ή το ολοκλήρωμα ενός αριθμού ειδικών εξισώσεων (όπως οι εξισώσεις Λαγκράντζ ή οι εξισώσεις Χάμιλτον), καθεμιά από τις οποίες δίνει την ενέργεια που έχει αποθηκευτεί κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ανάλογα με τον τρόπο που έχει αποκτηθεί, ανταλλαχθεί ή αποθηκευτεί, μπορούμε να μιλήσουμε για πολλές μορφές ενέργειας:

• Την κινητική ενέργεια
• Τη δυναμική ενέργεια
• Τη χημική ενέργεια
• Την πυρηνική ενέργεια
• Την θερμική ενέργεια
• Την ηλεκτρική ενέργεια

Γενικά, η παρουσία της ενέργειας ανιχνεύεται από έναν παρατηρητή κάθε φορά που υπάρχει αλλαγή στις ιδιότητες ενός αντικειμένου ή ενός συστήματος.

Η κυριότερη ιδιότητά της είναι ότι η συνολική ενέργεια ενός απομονωμένου (κλειστού) συστήματος είναι σταθερή, πρόταση που έχει αποδειχθεί από πλήθος πειραμάτων και χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον θεμελιώδεις αρχές διατήρησης της φυσικής.

Κυματοσωματιδιακός δυϊσμός : Ο κυματοσωματιδιακός δυϊσμός είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό της κβαντικής θεωρίας, μία ειδοποιός διαφορά σε σχέση με την κλασική θεώρηση της φύσης. Συνίσταται στο γεγονός ότι οι θεμελιώδεις οντότητες της φύσης παρουσιάζουν και κυματική και σωματιδιακή συμπεριφορά.

Τα σωματίδια (ηλεκτρόνιο, πρωτόνιο, νετρόνιο κ.α.) στην κλασσική φυσική θεωρούνται ως "τμήματα ύλης", παρόμοια με τα μακροσκοπικά αντικείμενα (κάτι σαν την μπάλα του γκολφ αλλά πολύ μικρότερων διαστάσεων).Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι είναι εντοπισμένα στο χώρο, δηλ. μπορούμε με κάποια ακρίβεια να περιγράψουμε τις συντεταγμένες τους με 3 αριθμούς (στον τρισδιάστατο χώρο). Από την άλλη μεριά, το "κύμα" είναι μία διαταραχή ενός ελαστικού μέσου, ή ενός πεδίου, που διαδίδεται με κάποια ταχύτητα. Το πεδίο "απλώνεται" στο χώρο και για να το περιγράψουμε απαιτείται ένα ορισμένο πλήθος αριθμών (βαθμοί ελευθερίας) για κάθε σημείο του χώρου. Οι δύο εικόνες είναι τελείως ασύμβατες: άλλο το κύμα και άλλο το πακέτο ύλης που λέμε σωματίδιο.

Η φύση όμως δεν ακολουθεί πάντα αυτό που σε μάς "φαίνεται" φυσιολογικό. Αρχικά αποδείχθηκε ότι το φώς έχει καί τις δύο ιδιότητες: είναι κύμα, αλλά και σωματίδιο (φωτόνιο, Planck: 1900). Αργότερα με μία τολμηρή υπόθεση ο de Broglie απέδωσε κυματικές ιδιότητες σε κάθε σωματίδιο, με μήκος κύματος αντιστρόφως ανάλογο της ενέργειάς του.

Η ανάκριση της φύσης (πείραμα) έχει αποδείξει άπειρες φορές έκτοτε ότι αυτή η θεώρηση είναι σωστή. Τα σωματίδια έχουν και κυματικές ιδιότητες (παρουσιάζουν κυματική συμπεριφορά, για παράδειγμα συμβολή και περίθλαση) και τα κύματα έχουν και σωματιδιακές (συμπεριφέρονται σαν ρεύμα σωματιδίων, ιδίως κατά την εκπομπή και την απορρόφησή τους). Σε κάποια φαινόμενα εκδηλώνεται η κυματική φύση ενός σωματιδίου, ενώ σε κάποια άλλα φαινόμενα εκδηλώνεται η σωματιδιακή του φύση.

Οι δύο φύσεις αυτές είναι συμπληρωματικές. Η μία δεν αναιρεί την άλλη.

Αρχή της απροσδιοριστίας : Η αρχή της απροδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της Κβαντικής Μηχανικής. Διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1927 από τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Heisenberg, 1901-1976). Σύμφωνα με την αρχή της απροδιοριστίας είναι αδύνατο να μετρήσουμε με απεριόριστη ακρίβεια, τη θέση και την ορμή ενός σωμάτιου ταυτόχρονα.

Η βασική έκφραση της αρχής της απροσδιοριστίας είναι αυτή του 1927:

Εάν μετράμε τη θέση ενός σωματίου με αβεβαιότητα Δx και ταυτόχρονα μετράμε την ορμή του με αβεβαιότητα Δp, τότε το γινόμενο των δύο μεγεθών δεν μπορεί να είναι μικρότερο από έναν αριθμό της τάξης του (όπου ). Δηλαδή:

(1)

Οι αβεβαιότητες των μεγεθών θέσης και ορμής Δx και Δp ισούνται με τη διασπορά τους γύρω από τη μέση τους τιμή. Ο ίδιος ο Χάιζενμπεργκ εξήγησε ότι η ελάχιστη αβεβαιότητα στη μέτρηση των Δx και Δp δεν είναι πειραματικό σφάλμα, δεν οφείλεται δηλαδή στις ατέλειες των πειραματικών συσκευών, αλλά προκύπτει από την δομή της ύλης αυτής καθ' εαυτήν. Πιο συγκεκριμένα, η σχέση αβεβαιότητας είναι άμεση συνέπεια του κυματοσωματιδιακού δυϊσμού της ύλης (η επισήμανση δική μου). Σε θεωρητικό επίπεδο, είναι αποτέλεσμα των μεταθετικών σχέσεων ανάμεσα στους κβαντομηχανικούς τελεστές θέσης και ορμής.

Η σχέση αβεβαιότητας ισχύει για μεγέθη που μετρούνται στον ίδιο άξονα, για παράδειγμα για το ζευγάρι Δx_x, Δp_x. Όλα τα υπόλοιπα ζεύγη μεγεθών σε διαφορετικούς άξονες μπορούν να μετρηθούν ταυτόχρονα με απόλυτη ακρίβεια.

Υπάρχουν και άλλες εκφράσεις της αρχής της απροδιοριστίας. Μια από αυτές είναι η εξής:

(2)

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει όριο στην ακρίβεια που μπορούμε να μετρήσουμε την ενέργεια ΔE ενός συστήματος, αν το σύστημα παραμένει σε μια δεδομένη ενεργειακή κατάσταση για χρόνο Δt.

Πολλές φορές γενικεύεται η αρχή της απροδιοριστίας σε φαινόμενα της καθημερινής ζωής, όπως και η Θεωρία της Σχετικότητας στο σύνολο της ή σπανιότερα τμήματά της. Πρόκειται για παρεξήγηση. Τόσο η αρχή της απροσδιοριστίας, όσο και η θεωρία της σχετικότητας, αναφέρονται σε φαινόμενα που συμβαίνουν σε σχετικά πολύ μικρά μήκη ή πολύ μεγάλες ταχύτητες, αντίστοιχα. Αυτό έχει ως συνέπεια η ισχύ τους να περιορίζεται κατά πολύ μεγάλο βαθμό στην Κλασσική Φυσική, η οποία και περιγράφει τα φαινόμενα που γίνονται αντιληπτά από εμάς καθημερινά. Ειδικότερα για την αρχή της απροσδιοριστίας, αυτό μπορεί να γίνει άμεσα αντιληπτό από την μαθηματική έκφρασή της: η σταθερά έχει πολύ μικρή τιμή (1,054 572 66 × 10^-34 ± 66 J·s) συγκρινόμενη με τις αποστάσεις και τις ταχύτητες που μπορούμε να μετρήσουμε πρακτικά έξω από το χώρο του εργαστηρίου.

Αρχή της αντιστοιχίας : Σύμφωνα με την αρχή της αντιστοιχίας, τα αποτελέσματα της Κβαντομηχανικής μελέτης ενός συστήματος συμπίπτουν, σε κάποιο συγκεκριμένο όριο, με αυτά της Κλασικής Φυσικής και τα φαινόμενα περιγράφονται με τους νόμους της δεύτερης. Αυτό συμβαίνει για καλά καθορισμένα κυματοπακέτα, στο όριο των "μεγάλων κβαντικών αριθμών", όταν n→∞ ή ακόμα όταν h/2π→0 ή m→∞, δηλαδή όταν εξετάζουμε μακροσκοπικά σώματα. Με αυτή την έννοια η Κλασική Φυσική ουσιαστικά θεωρείται σαν οριακή περίπτωση της Κβαντομηχανικής.

Φυσιολογική συνέπεια της Αρχής της αντιστοιχίας είναι και η διαπίστωση πως όσα μεγέθη διατηρούνται στην Κλασική Μηχανική, αναγκαστικά διατηρούνται και στην Κβαντομηχανική (π.χ. ορμή, στροφορμή κλπ).

Αντιύλη : Για καθένα από τα βασικά σωματίδια της ύλης, υπάρχει επίσης μια έκδοση «καθρέφτης» -ή αντισωματίδιο- στην οποία ορισμένες ιδιότητες όπως το ηλεκτρικό φορτίο είναι αντεστραμμένες.

Το κοινό ηλεκτρόνιο, για παράδειγμα, έχει αρνητικό φορτίο, ενώ το αντισωματίδιό του, που ονομάζεται ποζιτρόνιο, έχει θετικό φορτίο. Όμοια, το πρωτόνιο, που είναι θετικά φορτισμένο, διαθέτει ένα αρνητικά φορτισμένο αντισωματίδιο, το αντιπρωτόνιο. Όπως το πρωτόνιο, το αντιπρωτόνιο είναι ένα σύνθετο σωματίδιο, το οποίο αποτελείται όμως από τρία αντικουάρκ, με αντίθετα φορτία από αυτά των κουάρκ που αποτελούν το πρωτόνιο.

Τα αντισωματίδια δημιουργούνται στην ενεργητική διαδικασία μαζί με τα σωματίδια - όποτε δημιουργείται ένα σωματίδιο, πρέπει να δημιουργηθεί και ένα αντισωματίδιο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει αρχική ενέργεια αρκετή για να δημιουργηθεί η μάζα του σωματιδίου και του αντισωματιδίου, σύμφωνα με την εξίσωση E=mc². Έτσι, μπορούν να δημιουργηθούν όλα τα ζεύγη σωματιδίου - αντισωματιδίου, εάν υπάρχει αρκετή ενέργεια.

Τα ζεύγη σωματιδίου - αντισωματιδίου δημιουργούνται όταν γίνονται συγκρούσεις σωματιδίων, όπως οι συγκρούσεις κοσμικών ακτίνων στην ατμόσφαιρα. Τα ποζιτρόνια (αντιηλεκτρόνια) τα οποία δημιουργήθηκαν με αυτό τον τρόπο στις αλληλεπιδράσεις κοσμικών ακτίνων ήταν τα πρώτα αντισωματίδια που παρατηρήθηκαν στη φύση. Ζεύγη σωματιδίων - αντισωματιδίων εμφανίζονται ακόμα στις ακτινοβολίες υψηλής ενέργειας, γνωστές ως ακτίνες γάμμα, αρκεί η ακτίνα γάμμα να διαθέτει αρκετή ενέργεια για να δημιουργηθεί η απαραίτητη μάζα.

Όταν ένα σωματίδιο συναντηθεί με το αντισωματίδιό του σύντομα εξαφανίζονται δημιουργώντας μια έκρηξη καθαρής ενέργειας, μια διαδικασία που ονομάζεται εξαύλωση. Η ενέργεια που αποδεσμεύεται είναι ίση με τη συνολική ενέργεια του εξαϋλωμένου ζεύγους σωματιδίων, συν τη ενέργεια μάζας, όπως αυτή δίνεται από την εξίσωση E=mc².

Ορισμοί

Επειδή γίνεται μια συγκεκριμένη κουβέντα στο μπλοκοχωριό για την έννοια της ύλης, του υλισμού και του υλιστή θα μου επιτραπεί να παραθέσω μερικούς ορισμούς που έχουν σχέση με το θέμα. Οι ορισμοί έχουν παρθεί από το "Λεξικό Φιλοσοφίας" του κ. Θεοδόση Πελεγρίνη.

Ύλη : Ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος στο πλαίσιο της ατομοκρατίας που εισηγήθηκαν, θεώρησαν ως ύλη το σύνολο των μικρών σωματιδίων, των ατόμων, όπως τα αποκάλεσαν, από τα οποία αποτελούνται τα αισθητά πράγματα. Αργότερα ο Επίκουρος υιοθετεί τη διδασκαλία της ατομοκρατίας και διακρίνει δύο στοιχεία στο σύμπαν: την ύλη, η οποία σύγκειται από τα άτομα, και το κενό, τον άδειο χώρο, εντός του οποίου κινούνται τα άτομα της ύλης. Κατά τον Επίκουρο, η ύλη, η οποία ως προς την ατομική σύστασή της, ούτε γεννιέται, ούτε φθείρεται, είναι, όπως ο κενός χώρος, άπειρη. Ο Πλάτων θεώρησε την ύλη ως συστατικό της δημιουργίας του κόσμου των αισθητών πραγμάτων. Την περιέγραψε ως εκμαγείον. Ο Αριστοτέλης εξέλαβε την ύλη, ως κάτι άμορφο και ακαθόριστο, το οποίο αποτελεί την πηγή από την οποία δημιουργούνται τα αισθητά πράγματα. Η ύλη, ορισμένως, αποτελεί το πρώτο από τα τέσσερα αίτια των όντων. Μπορεί μεν η καθεαυτό ύλη να μην μπορεί να οριστεί - και από αυτή την άποψη, να μην υπάρχει πράγματι -, αλλά μπορεί να υποστεί μορφοποίηση. Η ύλη υπάρχει ως δυνάμει όν, ως δυνατότητα να γίνει οτιδήποτε ανάλογα με τη μορφή που θα της δοθεί. Για τον Πλωτίνο η ύλη δεν υπάρχει ούτε ως δυνατότητα. Είναι παντελής στέρηση και, ως τέτοια, είναι το πραγματικά, το απόλυτο κακό.
Ο Ντεκάρτ, κατά τον 17ο αι., εισηγήθηκε τη διδασκαλία της διαρχίας, σύμφωνα με την οποία ο κόσμος σύγκειται από δύο κατηγορίες όντων: από εκείνα τα οποία υπάγονται σε ότι αποκάλεσε νοούν πράγμα και από εκείνα που ανήκουν σε ότι αποκάλεσε εκτατό πράγμα. Εκτατό πράγμα είναι κάθε υλικό ον. Αναπόσπαστη ιδιότητα της ύλης είναι η έκταση, πράγμα που, κατά τον Ντεκάρτ, σημαίνει πως ότι έχει έκταση ανήκει στον υλικό κόσμο, έχει υλική σύσταση, είναι ύλη. Η ανεπάρκεια του συγκεκριμένου ορισμού (μιας και η σκιά έχει έκταση χωρίς να είναι ύλη) οδήγησε στο να περιληφθεί στους διαφόρους ορισμούς της ύλης και η μάζα. Ως ύλη λοιπόν ορίζεται οτιδήποτε διαθέτει μάζα και καταλαμβάνει έκταση στο χώρο.

Βέβαια με τις θεωρίες της κβαντομηχανικής οδηγούμαστε στον ορισμό του ηλεκτρονίου για παράδειγμα, ως πιθανότητα (εξίσωση Schrodinger). Αυτό οδηγεί σε έναν κόσμο πιθανοτήτων και όχι βεβαιοτήτων. Να που ο ορθολογισμός καταρρέει τις βεβαιότητές του.

Υλισμός : Η διδασκαλία σύμφωνα με την οποία όλα τα όντα και όλα τα γεγονότα - συμπεριλαμβανομένων και των πνευματικών - εξηγούνται δια της αναγωγής τους στην ύλη, την αποκλειστική πηγή και τη μοναδική αρχή της πραγματικότητας. η διδασκαλία του υλισμού, από τη στιγμή που οι οπαδοί της θεωρούν ως υπέρτατη αρχή του κόσμου την ύλη, είναι συνυφασμένη μετην αθεϊα, τη δοξασία στο πλαίσιο της οποίας αποκλείεται η εκδοχή της δημιουργίας του κόσμου από κάποιο Θεό ή από μια απρόσωπη δύναμη, η οποία υπερβαίνει την ύλη.

Ενέργεια : Η ικανότητα παραγωγής έργου. Η έννοια εισήχθη από τον Αριστοτέλη ο οποίος τη συνδύασε με τη δύναμη, η οποία σημαίνει την αρχή της κίνησης ή της μεταβολής.

Περί πεδίων

Επιστρέφει με δριμύτητα η συζήτηση για τις επιπτώσεις των ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών στην υγεία του ανθρώπου.
Θεωρώντας δεδομένη την διχογνωμία του επιστημονικού κόσμου για την ένταση αυτών των επιπτώσεων δεν έχω παρά να εκφράσω την απορία μου για την πλήρη άγνοια των πολιτών για το θέμα. Και όχι μόνο άγνοια αλλά πλήρης αδιαφορία. Τι να σημαίνει αυτό άραγε; Μήπως το ότι βολευόμαστε όλοι μας με τη χρήση όλο και περισσότερων ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, χωρίς να δίνουμε την απαραίτητη προσοχή σε στοιχειώδη πράγματα είτε εξοικονόμησης είτε μη χρήσης ενέργειας; Μάλλον αυτό συμβαίνει.

Και από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η διχογνωμία των επιστημόνων γιατί, τουλάχιστον για τις ευπαθείς ομάδες (σχολεία, παιδικοί σταθμοί, νοσοκομεία) δεν εφαρμόζεται μια εναλλακτική πολιτική σε ότι έχει σχέση με τους υποσταθμούς της ΔΕΗ ή με τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας;

Το θέμα είναι τόσο σοβαρό που η ΕΕ έχει προχωρήσει στη σύσταση επιστημονικής επιτροπής για την μελέτη των επιπτώσεων στην υγεία των ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών (SCENIHR)

Όλη αυτή η συζήτηση έχει να κάνει και με την δημιουργία του νέου υποσταθμού της ΔΕΗ στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Σταυρούπολη. Ο εν λόγω σταθμός χτίζεται σε ένα σημείο που απέχει ελάχιστα μέτρα από σχολείο, από εκκλησία, από γήπεδο που προπονούνται κυρίως παιδιά και από πολυκατοικίες. Δεν εξετάζω το θέμα της ανάγκης ενός τέτοιου σταθμού. Άλλωστε με ετήσια αύξηση κατά 4,5% της ζήτησης ηλεκτρικής ισχύος είναι περισσότερο από αναγκαίος. Ενίσταμαι όμως για τη μεθοδολογία της ΔΕΗ όπου χωρίς κοινωνικές συναινέσεις και προκαταρκτικούς διαλόγους προχώρησε στην αγορά του συγκεκριμένου χώρου, που παρεπιπτόντως υφίσταται μέσα στα όρια του πολυδιαφημισμένου Μητροπολιτικού Πάρκου του Παύλου Μελά. Ταυτόχρονα εγείρονται πολλά ερωτήματα που έχουν σχέση με την ανάγκη εκπόνησης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, μέτρησης πεδίων και φυσικά με τη θεσμοθέτηση από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας αλλά και από την ΕΕ, ιδιαιτέρως υψηλών ορίων για αυτά τα πεδία.

Το σίγουρο είναι ότι γίνεται αναγκαιότητα η αλλαγή της παρούσας μορφής ενεργοβόρας και στηριζόμενης αποκλειστικά στα ορυκτά καύσιμα ανάπτυξης. Χρειάζεται όμως κι εμείς οι πολίτες να χρησιμοποιούμε που και που τα πόδια μας, να κυκλοφορήσουμε και με ποδήλατα, να βάλουμε ηλιακούς θερμοσίφωνες, να κλείνουμε τις ηλεκτρικές συσκευές, να μην κάνουμε σπατάλη με τα κάθε λογής λαμπάκια στα μπαλκόνια κατά τη διάρκεια των γιορτών, να ανακυκλώνουμε, να χρησιμοποιούμε ανεμιστήρες αντί για air condition κ.α. Αυτός είναι ένας υπεύθυνος πολίτης που σέβεται το περιβάλλον που θα παραδόσει στις επόμενες γενιές.

ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ!

Συμφωνώ και επαυξάνω. Όπως επίσης συμφωνώ και στο ότι πρέπει να βρεθεί λύση και στην παθογένεια του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Μακριά από μικροκομματικές σκοπιμότητες αλλά με σαφείς αναφορές στην Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Ισότητα, την Αυτοτέλεια.

Παραθέτω την πρόταση Παπαγιαννάκη και μερικές από τις συζητήσεις που γίνονται στο διαδίκτυο.

Κάτι αντίστοιχο πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να γίνει και για το άρθρο 24.

Ευχές

Καλή χρονιά αδέλφια. Με νου, ψυχή και γνώση. Με νέες ιδέες, με λογική. Μα πάνω απ' όλα να ξέρουμε ότι αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Έθνος χωρίς γυναίκες

Σαν συνέχεια του προηγούμενου post προτείνω την ταινία "Έθνος χωρίς γυναίκες". Είμαι ακόμη σοκαρισμένος. Αξίζει να τη δει κάποιος. Χωρίς πολλά σχόλια.

Picture of the year

Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η φωτογραφία της χρονιάς.

Μια σκοτεινή υπόθεση

Για να τα μαζεύουμε λίγο τα πράγματα Πραίτωρ Πολύδωρ. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι και να εξηγήσουμε την τυχαιότητα των πραγμάτων.
Βλέπετε εδώ τι εννοώ.
Επίσης συνυπογράφω κι εγώ το κείμενο (Απόψεις) της Ελευθεροτυπίας

Να φοβάστε τους "σοφούς"

Η κυβέρνηση της ΝΔ όρισε μια "επιτροπή σοφών" στην οποία προεδρεύει ο Γιάννης Μαρίνος, διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου και πρώην ευρωβουλευτής, με στόχο να καταθέσει προτάσεις για την οικονομία. Φαίνεται ότι πήραν πολύ σοβαρά το ρόλο τους και φυσικά εκτός από την οικονομία αποφάσισαν να προωθήσουν και ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις για θέματα που επηρεάζουν όλη την κοινωνία. Σε έκθεση 72 σελίδων προτείνουν:
- Πλήρη απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου ενέργειας και υπηρεσιών (μετά τον Μπολγκενστάιν έρχεται το Μαρινοστάιν)
- Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων (προφανώς δεν χωράει κανένα κριτήριο επιστημονικότητας στον ορισμό κλειστά επαγγέλματα)
- Ποινικοποίηση ή περίπου κατάργηση των απεργιακών κινητοποιήσεων στο στενό δημόσιο τομέα (οι απεργίες φταίνε για το έλλειμα)
- Δρομολόγηση ρυθμίσεων που θα προστατεύουν με αυστηρό τρόπο τα δικαιώματα ιδιοκτησίας (π.χ. έναντι απεργιών, καταλήψεων κ.α.)
- Περιορισμός του βάρους των φόρων στο 1/3 του εισοδήματος και στο 1/1000 επίτης αξίας για τη φορολογία ακινήτων (χωρίς φορολογική κλίμακα;).
Ο Αλογοσκούφης βέβαια έσπευσε να διευκρινήσει ότι αυτές οι προτάσεις δεν τον δεσμεύουν.
Ας είναι...

Αποχή μικρής διάρκειας

Πέρασαν πολλές μέρες από την τελευταία φορά που κατέγραψα κάτι στο διαδικτυακό μου ημερολόγιο. Τούτη την αποχή την αποφάσισα θεωρώντας ότι υπάρχουν γεγονότα στη ζωή μας που πρέπει να τα ζούμε ψυχή τε και σώματι. Χρειάζεται να τα ζήσεις με όλη τη δύναμη του πνεύματος, έτσι ώστε να κερδίσεις όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες. Τέτοιες μακροχρόνιες διακοπές σου δίνουν τη δυνατότητα να ανασυνθέσεις απόψεις, να αξιολογήσεις τεκταινόμενα του παρελθόντος, να φορτίσεις μπαταρίες, να αφήσεις χώρο και σε άλλους.
Το τελευταίο διάστημα υπήρξα θεατής γεγονότων, ακροατής ανθρώπων και αναγνώστης κειμένων. Γεγονότα που με άφησαν άναυδο με τη δύναμη τους. Άνθρωποι που με το χειμαρώδη και με επιχειρήματα λόγο τους με συνεπείραν, αλλά και άνθρωποι που με κουράσαν νομίζοντας ότι τα ξέρουν όλα. Κείμενα που με ανατριχιάσανε και ποτίσαν τη δίψα του μυαλού μου με γάργαρο γραπτό λόγο.
Μου δόθηκε επίσης η ευκαιρία να βλέπω το γιο μου να μεγαλώνει. Να αφουγκράζομαι κάθε δευτερόλεπτο την αναπνοή του. Να νοιώθω τα μικρά δαχτυλάκια του να με αγγίζουν. Να ψελλίζω κι εγώ μαζί του τις μικρές ανώδυνες λεξούλες του.Σκοπός μου ήταν και είναι να διαμορφώσω την καθημερινότητα μου στις δικές του ανάγκες.
Τέτοια συναισθήματα δεν μπορεί να στα δώσει το διαδίκτυο. Με μεγάλο κόπο βέβαια μπορεί κάποιος να στα εκφράσει ακόμη και προφορικά, πόσο γραπτά. Μόνο τα νοιώθεις.
Γι΄ αυτό και η αποχή. Γιατί ήθελα να νοιώσω...

Καλό μήνα

Ξεχάστηκα. Καλό μήνα. Καλό χειμώνα και καλή προστασία.
Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.
Προσοχή αδέλφια.

Ψηφιακά όπλα

Ποιός υπουργός είναι απολύτως ικανοποιημένος από εχθές το βράδυ. Μα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Τώρα θα μου πείτε γιατί. Νομίζω ότι ο καθένας θα ήταν ευχαριστήμενος εάν έπαιρνε περίπου 850 εκατομμύρια ευρώ από το Δ' ΚΠΣ για ανάγκες του υπουργείου του. Ο σκοπός αυτών των χρημάτων είναι να εναρμονιστεί ο στρατός με τις ανάγκες της ψηφιακής εποχής. Λες και η άμεση προτεραιότητα της κοινωνίας μας είναι ο εκσυχρονισμός των όπλων. Λες και θέλουμε ΙΤ οπλικά συστήματα.
Ντροπή μας. 'Ετσι απλά.

Δίνω και ένα link. Αξίζει τον κόπο.

Σύμπαν ν- διαστάσεων;

Ένα πολύ ωραίο αστείο που το συνέλεξα από το blog των Χαμένων Μαθηματικών:

Διάλεξη θεωρητικής Φυσικής (δηλαδή Μαθηματικών) με θέμα ένα 12-διάστατο συμπαντικό μοντέλο (με στόχο την ενοποίηση των Θεωριών).
Κοινό: Φυσικοί και Μαθηματικοί

Ο ομιλητής «μιλάει με το Θεό» και κάποιοι (έσχατος εγώ) κρυφακούν όσο μπορούν. Μέγας μάγιστρος Μαθηματικός κουνάει το κεφάλι δείχνοντας να καταλαβαίνει. Στο διάλειμμα τον πλησιάζει γνωστός Φυσικός και του λέει:

Καλά εσύ πώς μπορείς να καταλάβεις κάτι που έχει δώδεκα διαστάσεις;

Κι' εκείνος απαντά:

Το σκέφτομαι για n διαστάσεις και μετά θέτω n=12…

Πικρία

Ξύπνησα με μια ασαφή διάθεση. Δεν μπορώ να την χαρακτηρίσω. Είναι καλή; Μπα... Θα την έλεγες κακή; Επίσης μπα... Όλες αυτές τις μέρες γίνονται διάφορα. Απομυθοποιούνται πρόσωπα και καταστάσεις. Νέα ήθη βγαίνουν στο κουρμπέτι. Ο Όργουελ επιβεβαιώνεται καθημερινά. Άνθρωποι σκοτώνονται σα σφαχτάρια. Τεχνοκράτες ρυθμίζουν τη ζωή μας.
Με κουράζουν πλέον οι άνθρωποι που τα γνωρίζουν όλα.
Με αγανακτεί η πολυμέρειά τους.
Με απογοητεύουν οι ψευδο-διανοούμενοι που μπαίνουν ή πρόκειται να μπουν στα γρανάζια του γραφειοκρατικού μηχανισμού.
Με αηδιάζει η ίντριγκα.
Βαριέμαι αφόρητα τα κλειστά μυαλά και τις ατέρμονες συζητήσεις.
Αναζητώ...

Ισότητα ή μύθος;

Σε έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για την ισότητα αναφέρεται ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει την 69 θέση σε θέματα συμμετοχής των γυναικών σε θέματα παιδείας, πολιτικής και οικονομίας. Το εντυπωσιακό είναι ότι η Γαλλία με το φαινόμενο Σεγκολέν Ρουαγιάλ κατέχει την 70η θέση.
Το πιο σημαντικό είναι όμως ότι η αύξηση της συμμετοχής των γυναικών βοήθησε περισσότερο την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη απ' ότι η Κίνα. Ας το σκεφτούνε οι "ειδήμονες" πολιτικοί και ας εφαρμόσουν κοινωνικές πολιτικές ευρείας συμμετοχής των γυναικών στο κοινωνικό γίγνεσθαι και όχι μόνο αναποτελεσματικές ποσοστώσεις.
Και μην ξεχνάμε ότι η 25η Νοεμβρίου είναι η μέρα κατά της βίας εναντίον των γυναικών.

Αγανακτισμένοι πολίτες

Πέρα από τη φιλολογία που αναπτύσσεται γύρω από τα επεισόδια στο ΑΠΘ κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου, και σε συνάρτηση με τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή. Η επιστολή του κ.Μάργαρη στην Ελευθεροτυπία είναι απολύτως κατατοπιστική. Βλέπε εδώ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ

Η υποθαλάσσια αρτηρία πληγώνει την πόλη μας

Θεσσαλονίκη είναι οι πολίτες της

και η κοινωνία της

Οι εργολάβοι πολιτικοί την μετατρέπουν σε μάντρα

αυτοκινήτων και κατοίκων .

ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 8μ.μ Δημοτικό θέατρο Σταυρούπολης

Εκδήλωση – Συζήτηση για την υποθαλάσσια και το μέλλον της πόλης

Κίνηση Πολιτών Δυτικής Θεσσαλονίκης

Διαφορά ύφους

Βλέποντας την ταινία" Goodnight and Good Luck" του George Clooney, πέραν των πολιτικών και κοινωνικών μηνυμάτων που λαμβάνει ο θεατής, εκείνο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το εξής:
Οι τότε μεγαλοδημοσιογράφοι της TV για να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν, πηγαίνανε και ακούγανε jazz σε μικρά clubs. Οι σημερινοί τηλεδημοσιογράφοι - τηλεδικαστές πηγαίνουν σε σκυλομάγαζα της συμφοράς για να ακούσουνε την αοιδό με το μεγάλο στήθος και το μικρό φορεματάκι (εάν φοράει).
Διαφορά ήθους και ύφους.

Ανθολόγιο 4

Αλκυόνη Παπαδάκη - Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή

Κι όταν σε ρώτησα, μια νύχτα, τι 'μαι για σένα,
σκέφτηκες λίγο και μ' απάντησες αδιάφορα, χαζεύοντας
μια πεταλούδα που είχε παγιδευτεί στο φώς της λάμπας σου.
"Τι είσαι, είπες; ... Μια νυχιά, στο τίποτα της ζωής μου".

Πολίτες κατά της υποθαλάσσιας

Περί προβατοποίησης

Μία φωτογραφία αφιερωμένη σε ένα post της αγαπητής Μάγισας. Κάντε κλικ στο πλαίσιο της εικόνας.

Σκίτσα

Τρία σκίτσα του Αρκά. Έτσι για να γελάσουμε και λίγο με το μαύρο χιούμορ του. Κάντε αριστερό κλικ πάνω στις εικόνες για να τις δείτε καλύτερα.

Αλλαγή template

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι αφού ο Β. Βενιζέλος έχει το ίδιο template με το δικό μου τότε θα το αλλάξω. Έκανα μια προσπάθεια της οποίας το αποτέλεσμα το βλέπετε. Πήρα σημαντική βοήθεια από το Blogspace. Τους ευχαριστώ.

Θέλω μια πόλη

Με αφορμή τη μεγάλη κουβέντα που γίνεται για τη υποθαλάσσια αρτηρία μου γεννάται ευθύς εξαρχής το βασικό ερώτημα «τι είδους πόλη θέλουμε;»

Είναι γεγονός ότι στην εποχή μας βλέπουμε κάποιες μεγάλες αντικειμενικότητες. Αυτές έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής μας και φυσικά με τις πόλεις που ζούμε. Ο ιστορικός κύκλος της πόλης της βιομηχανικής επανάστασης πιστεύω ότι έκλεισε. Αντίθετα η κρατούσα άποψη μιλάει για επέκταση πάνω στην επέκταση με άμεσο αποτέλεσμα το γιγαντισμό. Η κρατούσα άποψη αναφέρεται σε πόλεις του μέλλοντος που θα είναι υπερσυγκεντρωτικές, που θα είναι μεγαθήρια, που θα δίνουν κατά κύριο λόγο την δυνατότητα της ιδιώτευσης απέναντι στο δημόσιο αγαθό. Κινητήρια δύναμη σε αυτές τις απόψεις δίνουν οι έννοιες της ευτυχίας και άνεσης.

Ζητάμε όλο και περισσότερη άνεση με το αυτοκίνητό μας. Ζητάμε όλο και πιο πολύ ευτυχία με την απόκτηση άχρηστων τις περισσότερες φορές καταναλωτικών αγαθών. Σήμερα οι πόλεις χαρακτηρίζονται από επάρκεια και από άμεση σύνδεση με οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Έτσι οραματίζονται κάποιοι και τη Θεσσαλονίκη. Μεγάλες λεωφόροι, υποθαλάσσιες αρτηρίες, επέκταση και προς τα δυτικά και προς τα ανατολικά, εισροή πληθυσμού, ring roads κ.α.

Εγώ θέλω μια πόλη ανάσα για τη ζωή μου, όχι μια πόλη μάντρα. Θέλω μια πόλη που θα σέβεται τη φύση αλλιώς δεν θα μας σεβαστεί αυτή. Θέλω η πόλη να ανήκει στο δήμο της όπου ο δήμος είμαστε εμείς. Θέλω μια πόλη με πρόσωπο και όχι με σιδερένια μάσκα. Θέλω μια πόλη της γειτονιάς με απρόβλεπτη συνεύρεση ανθρώπων. Θέλω….

Αποτίμηση αυτοδιοικητικών εκλογών

Για τα αποτελέσματα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών πολλά λέγονται, ακόμα περισσότερα εννοούνται, λίγα όμως στην πραγματικότητα γίνονται. Ας τα πάρουμε με τη σειρά έτσι ώστε να μπορούμε να κρίνουμε πιο εύκολα.

Στο νομό Θεσσαλονίκης επιβεβαιώθηκε η παντοδυναμία Ψωμιάδη. Η λαϊκίστικη, «μαυρογιαλουρίστικη» άσκηση της πολιτικής έδειξε πως μπορείς να υποτάξεις το κοινό αίσθημα, και να το οδηγήσεις εκεί που θέλεις. Ο βρεγμένος Ψωμιάδης με τις μπότες γεμάτο λάσπη, ο γιαουρτωμένος Ψωμιάδης που μπορεί παρά τη στεναχώρια του να τραγουδάει Καζαντζίδη, ο αίλουρος Ψωμιάδης που κατεβαίνει στα θεμέλια νεόκτιστων σχολείων (για να ελέγξει – και καλά – ο ίδιος τα έργα), ο παντοτινός φίλος Ψωμιάδης που δεν πουλάει τους φίλους του (να τους χαίρεται), ο Ξανθόπουλος της πολιτικής. Όλα αυτά δείχνουν έναν απατεωνίσκο της πολιτικής, από την άλλη όμως φανερώνουν και την ικανότητα του συγκεκριμένου στην εκμετάλλευση των ΜΜΕ προς όφελός του.

Σ’ αυτές τις εκλογές δεν κρίθηκε η ανυπαρξία της Νομαρχίας στα μεγάλα θέματα του Νομού. Δεν κρίθηκε το στυγνό έγκλημα της Κορώνειας. Δεν αποτιμήθηκε η τραγωδία των Ταγαράδων. Δεν καταδικάστηκε η ανάλγητη συμπεριφορά του Νομάρχη απέναντι στους οικονομικούς μετανάστες και τον ΟΚΑΝΑ. Δεν σχολιάστηκε αρνητικά η αναπτυξιακή στασιμότητα του Νομού. Δεν κρίθηκαν οι λύσεις και τα οράματα.

Είναι αλήθεια ότι το μόνο που παίχτηκε είναι η αντιπαλότητα Αθήνας – Θεσσαλονίκης. Μια αντιπαλότητα που τη γεννήσανε οι λογικές Ψωμιάδη. Αυτήν την εικονική πραγματικότητα, την καλλιεργούν χρόνια τώρα, κύκλοι συντηρητικοί, οπισθοδρομικοί, ανεύθυνοι. Επιχειρηματικοί, θρησκευτικοί, πολιτικοί παράγοντες αναδεικνύονται από τη Θεσσαλονίκη, με κύριο «προσόν» τους τον τσαμπουκά τους απέναντι στο «κατεστημένο» των Αθηνών.

Από την άλλη όλα τα κόμματα εγκλωβισμένα στη λογική της κομματικής καταγραφής οδηγήθηκαν σε λάθος, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα, στρατηγικές. Χωρίς να έχουν βάλει συγκεκριμένους στόχους αλλά με τη γενικότητα περί αλλαγής πολιτικής στο Νομό, κατέληξαν σε ιδιαίτερα κακές επιλογές. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι κανένας μα κανένας δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος της αποτυχίας του.

Το ΠΑΣΟΚ εγκλωβισμένο στους μηχανισμούς εξουσίας και στα παραμάγαζα των βουλευτών δεν απομόνωσε το βαρύ κυβερνητικό παρελθόν του, δεν μπήκε καν στο κόπο να τονώσει τα τοπικά χαρακτηριστά των αυτοδιοικητικών εκλογών. Με την εντολή – διαταγή του ηγέτη χρισματοδότησε μια επιεικώς ανύπαρκτη πολιτικά προσωπικότητα. Αυτό προφανώς και δεν είναι το κόμμα του 21^ου αι. που διακηρύσσει τη συμμετοχικότητα, την αξιοκρατία μπλα, μπλα. Περισσότερο για κόμμα του περασμένου αιώνα φάνηκε με τις επιλογές του. Που είναι η κοινωνία των πολιτών; Που είναι η αυτοδιοικητική λογική;

Για την Αριστερά επιφυλάσσομαι κάποια άλλη φορά..

SOS για την επιβίωσή μας

Κυκλοφορεί μια έκθεση για τις περιβαλλοντικές αποδόσεις της ανθρωπότητας. Ιδιαίτερα χρειάζεται να προσέξουμε τις αποδόσεις της Ελλάδας. Χωρίς περαιτέρω σχόλια.
Οι κάτοικοι της Σταυρούπολης ας αναλογιστούν τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν κατά την εγκατάσταση του υποσταθμού της ΔΕΗ. Είμαστε μια κοινωνία που δεν επενδύει στις σύγχρονες μορφές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας , αλλά στις τεχνολογίες και τις πρακτικές του παρελθόντος.
Ας σκεφτούμε και ας αποφασίσουμε τι μέλλον θέλουμε για μας και τα παιδιά μας.

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=285436,16556156,22481404,30383996,44492028,47775132

Ανθολόγιο 3

W.B. Yeats - Η γοργόνα

Μια γοργόνα ένα νέο που κολυμπούσε αντάμωσε
Δικό της να τον κάνει διάλεξε
Το σώμα της στο σώμα του έτσι κόλλησε
Γέλασε. Και στο βυθό βουτώντας
Μέσα στην άγρια ευτυχία ξέχασε
Πως πνίγονται και οι εραστές ακόμα.

Αυτό είναι κράτος...

Η απόλυτη βλακεία.
Η απόλυτη ντροπή.
Οι e-μουτζαχεντίν χτύπησαν.
Σύλληψη του Αντώνη Τσιπρόπουλου, διαχειριστή του blogme.gr για συκοφαντική δυσφήμιση.
Δεν είναι αστείο. Πάρτε το σοβαρά.
Η μοναδική όαση (blogοσφαιρα) της ελεύθερης διακίνησης ιδεών ερημώνεται με εκκωφαντικό τρόπο.
Bloggers όλων των blogs ενωθείτε (παράφραση του Marx για τις ανάγκες του post).
Η βλακεία βλάπτει σοβαρά την ελευθερία.

Επιλογές

Σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι επιλογών βρισκόμαστε συνήθως. Επιλογών πολιτικών, προσωπικών, κοινωνικών. Διαλέγουμε δρόμους που μπορεί να μας οδηγήσουν στον πάτο. Σπάνια επιλέγουμε εκείνο το μονοπάτι που μας οδηγεί σε κάτι καινούριο. Η απόφαση είναι μόνο δική μας. Την ευθύνη την αναλαμβάνουμε αποκλειστικά εμείς. Κανένας άλλος.

Συναυλίες

Δύο καταπληκτικές συναυλίες το Σάββατο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Από τη μία στην Αθήνα οι Pearl Jam όπου έπαιξαν 29 (!!!) τραγούδια για 2 ώρες και 40 λεπτά (!!!).Τιμή εισιτηρίου 45 ευρώ (αν δεν κάνω λάθος). Απο την άλλη στη Θεσσαλονίκη οι Puressense παίζοντας για 1,5 ώρα περίπου με εισιτήριο 4 ευρώ και η μπύρα στο 1,5 ευρώ. Α ρε Θεσσαλονίκη φτωχομάνα...

Αναφορές

Δύο blog που αναφέρονται σε μας. Το ένα μάλιστα μας τα "χώνει" πολύ καλά. Well done magica.
http://magicasland.com/?p=138
http://afmarx.blogspot.com/2006/09/proeklogikabloggr.html

Η ψυχή μας έχει πολλά να πει. Οι πράξεις μας όμως;

Δύο συμβάντα από την καθημερινότητά μου. Το πρώτο εξελίσσεται κατά τη διάρκεια περιοδείας για ενημέρωση των πολιτών για το θέμα του ΑΓΝΟ. Η απάντηση που πέρνουμε είναι του στυλ "και τι μας ενδιαφέρει το ΑΓΝΟ; Είναι μακριά...". Η απόσταση ήταν περίπου 500 μέτρα. Όντως πάρα πολύ μακριά.
Το δεύτερο έχει να κάνει με την γνωστή αλλά τόσο δύσκολη σε απάντηση απλή ερώτηση: "Μετά τις εκλογές θα είστε εδώ;".
Τί σημαίνουν αυτά; Κατά τη γνώμη μου τους σημερινούς Έλληνες τους έχει κυριεύσει μια ατομικίστικη πρακτική αντιμετώπισης των κοινών. Δηλαδή αφού δεν είναι κάτι του άμεσου ενδιαφέροντος του καθενός τότε δεν δίνει σημασία σε αυτό. Με αυτή τη λογική γίνονται αποδεκτοί οι πόλεμοι σε όλον τον κόσμο, έτσι δεν δίνουν σημασία στο παιδί του γείτονα που έχει πέσει στο βούρκο των ναρκωτικών, στα παιδιά των φαναριών, δεν τους ενδιαφέρει η τρύπα του όζοντος και οι φωτιές στις χωματερές, δεν ασχολούνται με τη μαφία και τον εξτρεμισμό των γηπέδων.
Από την άλλη υπάρχει η λογική που λέει "όλοι είναι διεφθαρμένοι, όλοι είναι σάπιοι, όλοι είναι ίδιοι".Δυσκολεύομαι, ειλικρινά, να διαφωνήσω. Εντούτοις πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι για να αλλάξει το σκηνικό πρέπει να συμμετέχουμε στο παιχνίδι. Να συμμετέχουμε όμως με τις αρχές μας, έτσι ώστε να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού. Από τη απέξω είναι καλά να κριτικάρουμε αλλά δεν είναι καθόλου εποικοδομητική αυτή η κριτική. Ούτε για την κοινωνία αλλά, κυρίως, ούτε για μας τους ίδιους. Με αυτή την έννοια πιστεύω στη συμμετοχή των πολιτών. Έτσι ώστε να μην αφήσουμε να γίνουν οι θεσμοί της κοινωνίας μας τσιφλίκια κανενός. Να μπορέσουμε να τραβήξουμε το πέτο των υπευθύνων και να τους πούμε "τι κάνατε εδώ;".
Μπορεί μετά τις εκλογές, κανένας από τους υποψηφίους να μην είναι εδώ.Κανένας από τους υποψηφίους να μην γνωρίζει τον προσωπικό Γολγοθά του καθενός. Γι' αυτό είναι υποχρέωση, και ταυτόχρονα η μεγάλη δύναμη του πολίτη να ζητήσει εξηγήσεις.
Φίλοι μου απαιτήστε για το κοινό καλό. Για όλους μας. Για μας και τα παιδιά μας.

STOP στο μεταλλαγμένο ρύζι

Πείτε όχι στο μεταλλαγμένο ρύζι. Ακόμη μια προσπάθεια παραπλάνησης των καταναλωτών. Περισσότερα...

Αειφόρος ανάπτυξη. Μύθος ή εργαλείο για το μέλλον;

Αειφορική ανάπτυξη : Η ανάπτυξη που στοχεύει στην ικανοποίηση των αναγκών της παρούσας γενιάς χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να καλύψουν και αυτές τις ανάγκες τους


Ο ορισμός της αειφόρου ανάπτυξης είναι χαρακτηριστικός για το τι μέλλον θέλουμε για τις πόλεις μας και το αστικό περιβάλλον. Δηλαδή τα οφέλη της ανάπτυξης να μπορούν να τα απολαύσουν και οι επόμενες γενιές. Δεν μιλούμε για μια ανάπτυξη που θα οδηγήσει σε ευημερία της σημερινής γενιάς και οι επόμενοι "να πληρώσουν τα σπασμένα". Στόχος πρέπει να είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα οδηγούν σε μια ανάπτυξη που θα συνδέεται άμεσα με το περιβάλλον, θα καλύπτει τις βασικές μελλοντικές ανάγκες, θα διασφαλίζει και θα βελτιώνει την ποιότητα ζωής, θα προσφέρει ισότητα στις ευκαιρίες και θα στηρίζεται στην αρχή της πρόληψης. Ένα βασικό εργαλείο για την προώθηση αυτής της λογικής είναι η Τοπική Ατζέντα 21.
Η Τοπική Ατζέντα 21 γεννήθηκε το 1992 στη Διάσκεψη Κορυφής του ΟΗΕ στο Ρίο. Είναι μια διαδικασία σύμφωνα με την οποία οι τοπικές αρχές καλούνται να εργαστούν σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς και τους πολίτες. Βασικές δράσεις είναι ο καθοριστικός ρόλος των τοπικών αρχών, η συμμετοχή στη ευθύνη, το μοίρασμα των ιδεών, γνώσεων και εμπειριών, η ευρεία συμμετοχή των πολιτών, η ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών στοιχείων σε τοπικό επίπεδο.
Τα χαρακτηριστικά ενός αειφόρου οικισμού είναι:

• Οι πόροι χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και τα άχρηστα ελαττώνονται μέσα από κλειστούς κύκλους.
• Η ρύπανση είναι μειωμένη σε επίπεδα που τα οικοσυστήματα μπορούν να αφομοιώσουν τα ρυπαντικά φορτία
• Κάθε πολίτης έχει πρόσβαση σε καλή τροφή, νερό, στέγη και καύσιμα σε λογικό κόστος
• Κάθε πολίτης έχει την ευκαιρία να αποκτήσει μια εργασία που τον ικανοποιεί
• Η πρόσβαση σε υπηρεσίες, εγκαταστάσεις και αγαθά δεν επιτυγχάνεται σε βάρος του περιβάλλοντος
• Κάθε πολίτης έχει πρόσβαση στις δεξιότητες, γνώση, και πληροφόρηση που είναι απαραίτητες.
• Όλες οι ομάδες των πολιτών έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων
• Οι οικισμοί έχουν ανθρώπινες διαστάσεις όσον αφορά το μέγεθος και τον τύπο τους. Το μέγεθος του οικισμού δεν πρέπει να υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.

Είναι προφανές ότι τα παραπάνω χαρακτηριστικά ουδεμία σχέση έχουν με την καθημερινότητα που βιώνουμε στους δήμους της Βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα στη Σταυρούπολη όπου οι ενδείξεις δείχνουν, ότι η ανάγκη για εκπλήρωση προσωπικών δεσμεύσεων των δημοτικών αρχόντων προς συγκεκριμένα συμφέροντα ξεπερνάει πολύ το παρόν και το μέλλον αυτής της πόλης.

Τα στοιχεία, οι ορισμοί, και συγκεκριμένες διατυπώσεις πάρθηκαν από το βιβλίο του Γεώργιου Α. Δαουτόπουλου "7 Απλά Μαθήματα Ανάπτυξης" των Εκδόσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη 2002.

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΑΒΒΑ ΣΕΡΑΣΙΔΗ

Γιατί θέλουμε να υπηρετήσουμε τον πιο συμμετοχικό θεσμό της ελληνικής πολιτείας με υπευθυνότητα και συνέπεια. Με όραμα για τη κοινωνία αλλά και με υπεύθυνες προτάσεις που θα λύνουν προβλήματα της καθημερινότητας. Αποσκοπούμε στην ηγεμονία των αριστερών και προοδευτικών αντιλήψεων στην ΤΑ αλλά και στην κοινωνία.

Γιατί πιστεύουμε ότι δεν έχουμε την υπέρτατη αλήθεια. Έτσι μπορούμε να επιδιώκουμε τις μεγαλύτερες δυνατές συνθέσεις, στηριζόμενες σε αξίες οικουμενικές όπως η ισότητα, η ελευθερία, η κοινωνική αλληλεγγύη, η ειρήνη, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, η προστασία του περιβάλλοντος και η οικολογική εγρήγορση.

Γιατί είναι πιο αναγκαίο σήμερα από ποτέ, η δημιουργία ενός κοινωνικού κινήματος που θα διαπερνάει αλλά και θα ξεπερνάει τις υπάρχουσες κομματικές οντότητες, χωρίς όμως να τις ακυρώνει. Ενός κοινωνικού κινήματος που με το σύνθημα «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά», μπορεί να ανασυνθέσει ιδέες και δράσεις. Μπορεί να φέρει σε επικοινωνία χώρους που αντιτίθονται στον νεοφιλελευθερισμό αλλά και που αναζητούν μια εναλλακτική παγκοσμιοποίηση.

Γιατί σε αυτήν την περισσότερο αμερικανοποιημένη κοινωνία της Ευρώπης, εδώ όπου το ιδιωτικό αποθεώνεται απέναντι στο συλλογικό, εμείς αγωνιούμε για κοινό βηματισμό όλων των προοδευτικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων. Καλούμαστε να δώσουμε απτά παραδείγματα των πλεονεκτημάτων της πολιτικής μας έναντι των υπαρχόντων μοντέλων διαχείρισης των τοπικών υποθέσεων.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΙΣ 10/7 ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, λίγους μήνες πριν τις εκλογές, για να δηλώσουμε την στήριξη μας στη δημοτική παράταξη «Ανθρώπινη Σταυρούπολη». Να εκφράσουμε τη βεβαιότητα μας, αλλά όχι τον εφησυχασμό μας, ότι στις 16 του Οκτώβρη ο επόμενος Δήμαρχος Σταυρούπολης θα είναι ο Σάββας Σερασίδης. Βρισκόμαστε εδώ, πολίτες από διαφορετικούς κομματικούς χώρους, με διαφορετικές κομματικές αφετηρίες, να διαμαρτυρηθούμε για το παρόν και να εκφράσουμε την κοινή αγωνία μας για το μέλλον αυτής της πόλης.

Φίλες και φίλοι

Είναι κοινή άποψη σήμερα ότι, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, παρά την προσφορά της, διακατέχεται από αρνητικά φαινόμενα. Η αδιαφανή λειτουργία, οι τοπικές διαπλοκές και πελατειακές σχέσεις, ο Δημαρχοκεντρικός τρόπος λειτουργίας, στην πράξη υπονομεύουν κάθε έντιμη προσπάθεια τοπικής ανάπτυξης και συνοχής. Από την άλλη, η ΤΑ είναι θεμελιώδης μορφή λαϊκής κυριαρχίας με αποκλειστική ευθύνη των τοπικών υποθέσεων και διασφαλισμένους τους οικονομικούς πόρους για την διαχείρισή τους. Όμως ο εγκλωβισμός όλων των τοπικών υποθέσεων στην κεντρική πολιτική αντιπαράθεση δημιουργεί αναιμικά τοπικά κινήματα, αποστροφή των νέων προς τα τοπικά κοινά, χειραγώγηση των δημάρχων στα εκάστοτε επικοινωνιακά τερτίπια. Πρέπει να δοθούν απαντήσεις και απέναντι στη μετατροπή των ΟΤΑ σε επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με τη λογική του κέρδους, αλλά και απέναντι στη βαθύτατα συντηρητική, κρατικίστικη, συγκεντρωτική αντίληψη.

Στη σημερινή εποχή η συνθηματολογία δεν μπορεί να πείσει. Χρειάζονται αποδείξεις. Χρειάζεται ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης που να πείθει και να συναρπάζει.

Πιστεύοντας ότι ένας προοδευτικός λόγος για την Τ.Α. πρέπει να διακατέχεται από συγκεκριμένες προτάσεις, εφικτές λύσεις, ευελιξία και οραματική διάθεση ορίστε μερικές προτάσεις που μπορούμε να τις εντάξουμε σε ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό πλαίσιο για την Τ.Α.

1) Καθιέρωση ως πάγιου εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής για την ανάδειξη όλων των θεσμικών οργάνων της αυτοδιοίκησης. Το έκτρωμα του 42% που προώθησε η κυβέρνηση, κατασκευάζει «δημάρχους μειοψηφίας», χωρίς να λαμβάνεται καμία πρόνοια για τη δημιουργία θεσμών δημοκρατικού ελέγχου. Την ώρα που επιδιώκονται όλο και μεγαλύτερες συναινέσεις και συνεργασίες στις τοπικές κοινωνίες, επιχειρείται ταυτόχρονα με νόμο η μείωση της εκλογικής βάσης που νομιμοποιεί τους τοπικούς άρχοντες.

2) Προσδιορισμό ως Β’ βαθμού Τ.Α. της αιρετής περιφέρειας με αιρετό περιφερειάρχη. Αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για τη χάραξη περιφερειακής πολιτικής ανάπτυξης και τον δημοκρατικό προγραμματισμό των ευρωπαϊκών κονδυλίων.

3) Δημοκρατική φορολογική μεταρρύθμιση με στόχο την οικονομική αυτοτέλεια των δήμων χωρίς όμως την υιοθέτηση νέων φόρων. Έτσι η Τ.Α. θα χειραφετηθεί οικονομικά από την κεντρική εξουσία, με ταυτόχρονη εξάλειψη του χαρακτηρισμού για αυτήν ως «το μακρύ χέρι της εξουσίας» και φυσικά οι δημοτικοί άρχοντες δεν θα είναι εγκλωβισμένοι στο μικροκομματικό παιχνίδι.

4) Θέσπιση μητροπολιτικής διακυβέρνησης που θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά όλα τα αδιέξοδα στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης (χωροταξικός σχεδιασμός, χρήσεις γης, κυκλοφοριακό, διαχείριση ενεργειακών δικτύων και υδάτινων πόρων, αειφόρος ανάπτυξη, προστασία του περιβάλλοντος κ.λ.π.). Προώθηση της Διαδημοτικής συνεργασίας για την αντιμετώπιση υπερτοπικών προβλημάτων (ΔΙΑΝΑ, Στρατόπεδα)

5) Νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης που θα ευνοεί την πολύπλευρη συμμετοχή των πολιτών, την αναβάθμιση των συμβουλίων για το γκρέμισμα του δημαρχοκεντρικού μοντέλου. (Συμμετοχικός Προϋπολογισμός, επιτροπές πολιτών).

6) Δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές των μεταναστών στους Δήμους όπου ζουν

Επιδιώκουμε την ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών φορέων, των τοπικών κινημάτων των πολιτών, και ιδιαίτερα της νεολαίας, στη διαμόρφωση και διεκδίκηση εναλλακτικών τοπικών πολιτικών όπως

(συμμετοχικός προϋπολογισμός,

εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων,

ανανεώσιμα ενεργειακά μοντέλα,

δίκτυο τοπικών συγκοινωνιών,

τοπικά σχέδια ανάπτυξης και απασχόλησης,

τοπικά δημοψηφίσματα, δημόσια λογοδοσία κ.λ.π.)

Είναι η σημερινή διοίκηση του Δήμου προσανατολισμένη προς αυτό το μεταρρυθμιστικό και διεκδικητικό πλαίσιο?

Είναι η σημερινή Διοίκηση ικανή να δώσει ένα νέο όραμα για την πόλη?

Μπορεί να υποστηρίξει την ενεργό συμμετοχή των πολιτών στη διαφανή διαχείριση των οικονομικών του Δήμου, μέσω της διαδικασίας του συμμετοχικού προϋπολογισμού και του δημόσιου απολογισμού?

Πιστεύουμε προς όχι.

Η σημερινή διοίκηση δεν έκανε τίποτα για μια τσιμεντούπολη που αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα, με τεράστια προβλήματα υποδομών, προβλήματα στάθμευσης και κυκλοφορίας αυτοκινήτων και πεζών. Εγκατέλειψε τους κατοίκους της Σταυρούπολης στη μοίρα τους

ΔΕΝ απέδωσε πεζοδρόμια στους πεζούς,

ΔΕΝ εφάρμοσε κυκλοφοριακό σχέδιο,

ΔΕΝ ανάπλασε χώρους πρασίνου,

ΔΕΝ κατασκεύασε χώρους στάθμευσης.

ΔΕΝ δημιούργησε τεχνικές και κοινωνικές υποδομές

ΔΕΝ ανέπτυξε νέες αντιλήψεις για την πολεοδόμηση και την προστασία του περιβάλλοντος,

ΔΕΝ ενίσχυσε τον κοινωνικό ιστό

ΔΕΝ δημιούργησε νέους πυρήνες πολιτισμού.

Από την άλλη, αλαζονεία, ατολμία, αδιαφάνεια και απουσία κάθε συλλογικότητας και δημοκρατικής ευαισθησίας έγιναν τα χαρακτηριστικά της σημερινής Διοίκησης. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου, εγκλωβισμένη στις πελατειακές σχέσεις, δεν είναι ικανή να προσφέρει ένα νέο όραμα για τη Σταυρούπολη. Προσπαθώντας να κλείσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και άτεχνα τα μεγάλα προβλήματα που μαστίζουν την περιοχή, αδυνατεί να κατανοήσει τις προκλήσεις της εποχής. Υποστηρίζει μια ξεπερασμένη πολιτική που αποκλειστικό στόχο έχει τον ανεξέλεγκτο γιγαντισμό της πόλης και την άνευ όρων εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων. Μια πολιτική, κατ’ επίφαση οικολογική, που στηρίζεται σε επικοινωνιακά κριτήρια. Μια πολιτική, κατ’ όνομα κοινωνική, που φανερώνει τον ανάλγητο χαρακτήρα της. Μια πολιτική, κατ’ ουσία αντιδημοτική, που δεν μπόρεσε ούτε την καθημερινότητα να διαχειριστεί αποτελεσματικά. Που δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε τις απαραίτητες υποδομές για την «σύγχρονη πόλη» που ευαγγελίζεται.

Φίλες και φίλοι

Εμείς υποστηρίζουμε μια επιθετική προγραμματική πολιτική, με ένα ριζοσπαστικό, διεκδικητικό και καινοτόμο πρόγραμμα

· που θα δίνει λύσεις στα μεγάλα οικολογικά, αναπτυξιακά και κοινωνικά ζητήματα (ΔΙΑΝΑ, ΑΓΝΟ, ΟΚΑΝΑ),

· που θα δημιουργεί κοιτίδες πολιτισμού σε κάθε γειτονιά της Σταυρούπολης,

· που θα ενισχύει την συμμετοχή των πολιτών (Συμμετοχικός προϋπολογισμός, Συνοικιακά Συμβούλια, τοπικά δημοψηφίσματα),

· που θα αντιμετωπίζει τα υπερτοπικά προβλήματα με ευθύνη και σεβασμό στο περιβάλλον (Στρατόπεδα Δυτικής Θεσσαλονίκης, Διαδημοτική συγκοινωνία, κυκλοφοριακό),

· που θα έχει μετρήσιμους στόχους επιτυχίας (Μείωση χρόνου μεταφοράς στους κεντρικούς οδικούς άξονες, αύξηση πρασίνου ανά κάτοικο),

· που θα έχει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για την υπέρβαση της λειτουργίας του Δήμου ως απλού διοικητικού μηχανισμού που εκτελεί εντολές της κεντρικής εξουσίας και τη εμπέδωση της ενεργούς διεκδίκησης (δημοκρατικός προγραμματισμός),

· που θα προωθεί νέες αντιλήψεις για την πολεοδόμηση μακριά από τις λογικές γιγαντισμού της πόλης (διαχείριση ελεύθερων χώρων προς όφελος του πολίτη, ζητήματα χρήσεων γης),

· που θα ενθαρρύνει την αλληλεγγύη και τη δημιουργία νέων δεσμών συλλογικότητας.

Υποστηρίζουμε ότι τα πρόσωπα θα πρέπει να υπηρετούν πολιτικές για την πόλη και την Αυτοδιοίκηση και όχι προσωπικές αποστολές. Πρόσωπα τα οποία θα είναι ικανά στη διαχείριση καθημερινών πραγμάτων, που θα έχουν όραμα για την Πόλη, που θα είναι τίμια με διαφανή στάση, που θα λειτουργούν δημοκρατικά, που θα υποστηρίζουν την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Πρόσωπα επίσης που θα υπερβαίνουν τα κόμματα για το καλό της πόλης.

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο προτάσεων και διεκδικήσεων καλούμε:

v Όλους τους ενεργούς πολίτες, που είναι ευαισθητοποιημένοι και σήμερα είναι προβληματισμένοι για το μέλλον της Σταυρούπολης, που νιώθουν την υποβάθμιση της γειτονιάς τους καθημερινά, που πιστεύουν σε ένα καλύτερο αύριο γι’ αυτό τον τόπο, να ενισχύσουν με κάθε τρόπο τη δημοτική παράταξη «Ανθρώπινη Σταυρούπολη». Μια παράταξη στην οποία συμμετέχουν πολίτες από διαφορετικούς κομματικούς χώρους αλλά με κοινό όραμα για τη πόλη. Κάνοντας μια σοβαρή προσπάθεια για κοινό βηματισμό, για κοινή πορεία με γνώμονα τη Σταυρούπολη και τους ανθρώπους της και όχι τα κέρδη και τα συμφέροντα, στη βάση της ισοτιμίας και με σεβασμό στη διαφορετικότητα

Σας καλούμε όλους σας να στηρίξετε και να αναδείξετε Δήμαρχο Σταυρούπολης τον Σάββα Σερασίδη.

Για μια Δημοτική αρχή :

Που δεν θα είναι κοινωνικά ανάλγητη.

Που θα είναι ικανή να αντιμετωπίσει τη σημερινή κατάσταση του Δήμου με διαφάνεια, δημοκρατική ευθύνη και όραμα.

Που θα έχει οικολογική ευαισθησία πέραν των αναγκών της τηλεοπτικής δημοσιότητας.

Που να τολμά χωρίς φόβο τις αναγκαίες ρήξεις.

Που να υπερασπίζεται με συνέπεια το δημόσιο συμφέρον.

Που να μην χαλιναγωγείται από τα εκάστοτε ιδιωτικά συμφέροντα

Μια νέα Δημοτική αρχή που να είναι αντάξια των προσδοκιών των πολιτών της Σταυρούπολης.

Ευχαριστώ

Ανοησία

Μεγαλώνοντας κάτω από τόνους ήχους
μουσικής και φασαρίας,
ήχους μεγαλούπολης, ήχους του γείτονα,
αναζητώ συνέχεια εσένα
γλυκειά, όμορφη, μικρή μου ησυχία.

Ανθολόγιο 2

Albert Einstein
"Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες"

Αφιερωμένο σε όλους αυτούς που κάνουν τα στραβά μάτια.

Σπάσανε τα μούτρα τους

Μια από τις καλύτερες ειδήσεις που ακούσαμε το τελευταίο διάστημα. Σπάσανε τους κωδικούς για τα αρχεία μουσικής της Microsoft και της Apple.