Ο υποσταθμός απειλεί τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας

Επί της οδού Λαγκαδά, δίπλα ακριβώς από το στρατόπεδο Παύλου Μελά, υπάρχει εδώ και χρόνια ένα μπλοκ πολυκατοικιών και καταστημάτων. Άνθρωποι που με προσπάθεια μιας ζωής μπορέσανε και αγοράσανε ένα διαμέρισμα ώστε να βάλουν το κεφαλάκι τους κάτω από δικά τους «κεραμίδια». Καταστηματάρχες που εναγωνίως πολεμάνε την καθημερινότητα και τις δυσκολίες της αγοράς.

Σ’αυτό το μπλοκ, υπάρχει κι ένα μαύρο πανό κρεμασμένο. Μαύρο σαν τη ζωή που ζούμε ή σαν αυτή που επιφυλάσσεται στα παιδιά μας. Τα γράμματα γραμμένα με σπρέι και όχι καλλιτεχνικά και ορθολογιστικά στημένα. Το μαύρο πανό υπήρχε και πριν τις δημοτικές εκλογές. Όταν γείτονες κρεμούσανε τα δικά τους συνθήματα, υπερασπιζόμενοι τον εκλεκτό τους, το μαύρο πανό, ως αιρετικό, διατύπωνε ένα χρόνιο αίτημα των περίοικων, χωρίς να υποστηρίζει κανέναν. Απλώς ήθελε να δώσουν σημασία στην ύπαρξη του, οι περαστικοί και οι κάτοικοι.

Η αγωνιστικότητα πολλών κάμφθηκε με το χρόνο. Είδαν κι απόειδαν ότι με το κράτος και το μονοπώλιο της ΔΕΗ δεν μπορεί κανείς να τα βγάλει πέρα. Κι ας είχαν μαζέψει μερικοί στοιχεία που δείχνουν την επικινδυνότητα του υποσταθμού. Κι ας είχαν βγάλει φωτογραφίες με την εξέλιξη του έργου. Κι ας φοβήθηκε η ΔΕΗ και έβαλε ιδιωτική security να φυλάει το χώρο, μήπως κι έρθουν οι σύγχρονοι σαμποτέρ οικογενειάρχες και παιδιά.

Όλον αυτό τον καιρό η ΔΕΗ δούλευε στο εργοτάξιο. Ταμπέλα που να λέει τι σόι έργο είναι αυτό δεν είδανε ποτέ. Σαν να μην υφίσταται πουθενά. Φοβούνται, τρέμουν, απαξιούν; Δεν γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι το μαύρο πανό θα μείνει εκεί, να συντροφεύει εφιάλτες και να προμηνύει θύελλες.

ΥΓ. Στον Παρθένη και σε μερικούς ρομαντικούς που ακόμη επιμένουν.

Το πλοίο της ανυπαρξίας

Το ατύχημα του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond στη Σαντορίνη και η βύθισή του δημιουργεί τόσα πολλά ερωτηματικά, που στην πραγματικότητα θα μείνουν αναπάντητα κάτω από το βάρος του –πιο πιθανού σεναρίου- πνιγμού δύο ανθρώπων. Πέρα από το δυσβάσταχτο ανθρώπινο κόστος καταρρέει και ο μύθος περί ασφαλών περιηγήσεων με κρουαζιερόπλοιο. Η κατάρρευση δε, έγινε με τον πιο παταγώδη τρόπο, μέσα στα νερά της Καλντέρας. Το υπέροχο, αλλά τόσο τρομακτικό τοπίο, έδεσε με το φόβο των τουριστών και με την ανυπαρξία μηχανισμού αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών. Σε μια χώρα όπου οι κρατούντες υπερηφανεύονται για το θαλάσσιο στόλο και την πολυθρύλητη μεν, αμφισβητούμενη δε, επάρκεια ασφαλιστικών δικλείδων, έρχεται το ναυάγιο να βάλει ταφόπλακα στα υπέροχα αλλά στομφώδη λόγια. Η πραγματικότητα είναι η εξής: ακραίος ανταγωνισμός των εταιριών, χαριστικές ρυθμίσεις, ανυπαρξία δυνατότητας υποδοχής και ασφάλειας των λιμανιών.

Είναι αναγκαίο παρά ποτέ να εξεταστούν σοβαρά οι δυνατότητες υποδοχής των λιμανιών για τέτοια κρουαζιερόπλοια, να δοθεί ο απαραίτητος τεχνολογικός εξοπλισμός σε όλα τα λιμεναρχεία, να υπάρξουν έλεγχοι ως προς την προσέγγιση των πλοίων στις αποβάθρες.

Είναι περιττό να πούμε ότι η περιβαλλοντική βόμβα που βρίσκεται στα βάθη της Καλντέρας απειλεί με αφανισμό το οικοσύστημα της Σαντορίνης. Απειλεί με αφανισμό τον τουρισμό και την οικονομία του νησιού. Γιατί ένας τουρίστας μπορεί να ανεχθεί όλες τις ιδιοτροπίες του οικοδεσπότη του. Αυτό που δεν θα μπορέσει ποτέ να δεχθεί είναι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από την αμέλεια των ιθυνόντων.

Η κυβέρνηση απλώς απειλεί με πρόστιμο την εταιρεία. Αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει είναι ότι η εταιρεία έχει την άμεση ευθύνη αποκατάστασης του περιβάλλοντος όπως ήταν πριν το ατύχημα. Όλο το κόστος, σύμφωνα με τις σύγχρονες περιβαλλοντικές πρακτικές, πρέπει να το επωμιστεί η ίδια.

Τίθεται πλέον επί τάπητος το ζήτημα που έθεσαν πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, αλλά και πολιτικοί φορείς , που έχει σχέση με τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Η διέλευση τανκερς θα αυξηθεί. Ο κίνδυνος θα μεγιστοποιηθεί. Δεν είναι δυνατόν να οραματιζόμαστε τη μελλοντική Ελλάδα κάτω από πετρελαιοκηλίδες και τόνους μαζούτ. Είναι επιτακτική η επανεξέταση των εφαρμοζόμενων πολιτικών.

Ανθολόγιο 9

W.B. Yeats - Οι τέσσερις ηλικίες του ανθρώπου

Με το κορμί του άρχισε τον αγώνα
Και κέρδισε το σώμα. Όρθιος περπατά.

Ύστερα αγωνίστηκε με την καρδιά
Χάθηκαν ηρεμία και αθωότητα.

Με το μυαλό κατόπιν πάλεψε
Άφησε πίσω την περήφανη καρδιά του

Τώρα με το Θεό ανοίγει πόλεμο
Μόλις σημάνουνε μεσάνυχτα ο Θεός νικάει.

Enough! A socialist bites back.

«Χωρίς μια ανάλυση εμπλουτισμένη με θεμελιώδεις καθοδηγητικές αξίες, χωρίς ένα όραμα του πως πρέπει να είναι μια δημοκρατική κοινωνία ή χωρίς ιδέες για το πώς τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά ή καλύτερα, κάθε πολιτικό κόμμα στο τέλος θα απολέσει το στόχο του, τον ίδιο το λόγο ύπαρξής του. Υπό αυτές τις συνθήκες τα κόμματα εκφυλίζονται σε κυνικές λέσχες θεσιθηρών, στις οποίες η γλώσσα των μέσων και οι καταλλήλως ενδεδυμένοι διευθυντές δημοσίων σχέσεων και οι διαφημιστές αντικαθιστούν την ιδεολογική συζήτηση, εκμεταλλευόμενοι τα μέσα και τις αυταπάτες του συρμού, τις επιφανειακά εντυπωσιακές μεγαλοστομίες και το «φαίνεσθαι», που κερδίζει κατά κράτος τη σοβαρή ανάλυση και τη συνέπεια των θέσεων.»

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο του προέδρου του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολλανδίας Jan Marijnissen με τίτλο «Αρκετά! Ο σοσιαλισμός αντεπιτίθεται». Ένα βιβλίο που χαρακτηρίστηκε από τον γνωστό ακτιβιστή Tony Benn ως το καλύτερο βιβλίο για το σοσιαλισμό της τελευταίας δεκαετίας. Εκδόθηκε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Αντίλογος και το Monthly Review πραγματοποίησε δύο πολύ καλές εκδηλώσεις-παρουσιάσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Είναι από τα λίγα πονήματα που επανατοποθετούν τη συζήτηση για την Αριστερά και την προοπτική της στο κέντρο του πολιτικού διαλόγου. Συνιστάται ανεπιφύλακτα, ακόμη κι αν διαφωνεί κάποιος με το ιδεολογικό πρόσταγμα του βιβλίου.

Περισσότερες πληροφορίες για το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ολλανδίας εδώ και εδώ.

Το βιβλίο σε ηλεκτρονική PDF μορφή (Αγγλικά)

Το blog του Jan Marijnissen (αν γνωρίζετε ολλανδικά μπορείτε να μεταφράσετε και σε μένα)

Καλό Πάσχα και καλή ανάγνωση.

Η Ευρώπη βρήκε τρόπο να ξεπεράσει το παρελθόν της!!

Η ηγεμονία των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων είναι πια γεγονός. Σε μια εποχή όπου δεν υπάρχουν πια βεβαιότητες, υπάρχουν όμως άνθρωποι και πολιτικά υποκείμενα που τις ψάχνουν, έρχονται με βασανιστικό για πολλούς τρόπο φαντάσματα που ξεπηδούν από τις στάχτες του παρελθόντος. Έτσι μετά το αντικομμουνιστικό μνημόνιο που προσπάθησε να ψηφίσει η ΕΕ, έρχεται η κυβέρνηση της Πολωνίας να στιγματίσει τους Πολωνούς που πολέμησαν με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες κατά του Φράνκο, χαρακτηρίζοντάς τους ως προδότες. Η διαγραφή του παρελθόντος και η νέα γραφή της Ιστορίας, όπως βολεύει κατά κύριο λόγο τους πολιτικούς άρχοντες κάθε χώρας, πρέπει να καταδικαστεί με κάθε τρόπο. Έτσι αναδημοσιεύω από τα Λεξίδια και το Μαύρο Πρόβατο την έκκληση των "Φίλων των μαχητών στη Δημοκρατική Ισπανία", προκαλώντας τους δημοκρατικούς πολίτες να συνεισφέρουν με την υπογραφή τους.

Αξίζει λοιπόν να βάλουμε την υπογραφή μας εδώ.
Επίσης ως link το κείμενο του Μιχάλη Μήτσου.

Το κείμενο της έκκλησης:

"Η κυβέρνηση της Πολωνίας λαμβάνει αυτές τις ημέρες σειρά μέτρων που αποσκοπούν στο να εξοβελιστεί από την ιστορία της χώρας η μνήμη των πολωνών που πολέμησαν με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες για την υπεράσπιση της ισπανικής δημοκρατίας ενάντια στη συνδυασμένη επίθεση των Φράνκο, Χίτλερ, Μουσσολίνι, Σαλαζάρ. Οι μπριγαδίστες χαρακτηρίζονται από τις πολωνικές αρχές «προδότες και εγκληματίες».
Ενάντια στα μέλη των ταξιαρχιών, η κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νομοσχέδιο και πλήθος διατάξεων που προβλέπουν μεταξύ άλλων κατάργηση σύνταξης αντιστασιακού, αλλαγή ονομασίας ενός δρόμου και ενός σχολείου της Βαρσοβίας με τις οποίες τιμάται η μνήμη των παλιών πολεμιστών της ταξιαρχίας Ντομπρόφσκι. Για την πολωνική κυβέρνηση, οι μπριγαδίστες ήσαν «προδότες» διότι πήγαν να πολεμήσουν στην Ισπανία για να «οικοδομήσουν τον κομμουνισμόν» κι έτσι συνέβαλαν «εις την κατίσχυσιν του ολοκληρωτικού καθεστώτος» σχηματίζοντας «μιαν ομάδα επιρροής» στα πλαίσια του πολωνικού κομμουνιστικού κόμματος.
Οι πολωνικές αρχές έχουν ήδη σβήσει από το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη στη Βαρσοβία τα ονόματα των κυριοτέρων μαχών (Έβρος, Μπρουνέτα, Χάραμα) στις οποίες συμμετείχαν οι πολωνοί πολεμιστές στις διεθνείς ταξιαρχίες στην Ισπανία.
Μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ισπανία, πολυάριθμοι πολωνοί κομμουνιστές και μη κατετάγησαν στις διεθνείς ταξιαρχίες. Η δική τους ταξιαρχία [τάγμα] έφερε το όνομα του Νρομπρόφσκι. Πολλές εκατοντάδες, έπεσαν νεκροί στη μάχη και η πλειοψηφία όσων επιβίωσαν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αντίσταση κατά της ναζιστικής κατοχής. Η Πολωνία εξαλείφει από την Ιστορία τους μπριγαδίστες ενώ στην Εσθονία αποδίδονται επανειλημμένα επίσημες τιμές στα παλιά μέλη των SS. Χωρίς καμμία αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι δύο χώρες είναι ανάμεσα στα 27 μέλη της.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε η Βαρσοβία προκαλούν έντονες αντιδράσεις στην Ισπανία. Στο Παρίσι, η Ένωση φίλων των αγωνιστών υπέρ της δημοκρατικής Ισπανίας σας καλούν να υπογράψετε αυτό το κείμενο διαμαρτυρίας, που θα απευθυνθεί στην πολωνική κυβέρνηση."

Ανθολόγιο 8

Γιάννης Ρίτσος - Η σονάτα του σεληνόφωτος

Α, φεύγεις; Καληνύχτα. Όχι δε θάρθω. Καληνύχτα.
Εγώ θα βγω σε λίγο. Ευχαριστώ. Γιατί, επιτέλους, πρέπει
να βγω απ' αυτό το τσακισμένο σπίτι.
Πρέπει να δω λιγάκι πολιτεία,-όχι, όχι το φεγγάρι-
την πολιτεία με τα ροζιασμένα χέρια της, την πολιτεία του μεροκάματου,
την πολιτεία που ορκίζεται στο ψωμί και στη γροθιά της
την πολιτεία που όλους μας αντέχει στη ράχη της
με τις μικρότητές μας, τις κακίες μας, τις έχτρες μας,
με τις φιλοδοξίες μας, την άγνοιά μας και τα γηρατειά μας,-
ν' ακούσω τα μεγάλα βήματα της πολιτείας,
να μην ακούω πια τα βήματά σου
μήτε τα βήματα του Θεού, μήτε και τα δικά μου βήματα. Καληνύχτα.

Ο ριζοσπαστισμός του Giddens

Να που και ο Anthony Giddens μιλάει για ριζοσπαστισμό. Συγκεκριμένα προτείνει ο νέος αρχηγός των Εργατικών να είναι ο Μπράουν και αναφέρεται στα χαρακτηριστικά που πρέπει να προσλάβει ο υποψήφιος πρωθυπουργός, αλλά και ο λόγος των Εργατικών. Έτσι λοιπόν σταχυολογώ ότι ο Μπράουν πρέπει να γίνει πράσινος, να προωθηθεί ως μοντέλο ανάπτυξης της Μεγάλης Βρετανίας το σκανδιναβικό σύστημα, να αποχωρήσουν τα βρετανικά στρατεύματα από το Ιράκ και ότι "καμία Εργατική κυβέρνηση στο μέλλον δεν θα πρέπει να επιτραπεί να είναι τόσο στενός σύμμαχος με ένα δεξιό αμερικανικό καθεστώς". Γενικότερα καταθέτει ότι είναι αναγκαία μια στροφή σε σοσιαλδημοκρατικές σταθερές, χωρίς όμως να υποστηρίζει την επιστροφή στο παρελθόν.
Όλο το άρθρο υπάρχει εδώ.

Επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά, το μεγάλο πρόβλημα της προσωπικότητας της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Οι αντιφάσεις που διέπουν το κοινωνικό προφίλ με την νεοφιλελεύθερη πρακτική των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, είναι τόσο έντονες που ακόμη και ο Giddens οδηγείται σε ένα ξεκαθάρισμα του τοπίου. Ο ίδιος άνθρωπος που υποστήριξε τον Blair στην επέμβαση στο Ιράκ, τώρα προτείνει (φυσικά κάτω από άλλες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες) την αποδέσμευση της Βρετανίας από τον πόλεμο. Με εξοργίζει όμως το γεγονός ότι όλη αυτή η πρόταση κατατίθεται με απώτερο σκοπό (όπως λέει και ο ίδιος) την επανεκλογή των Εργατικών στη διακυβέρνηση της χώρας. Δηλαδή προεκλογικά είναι καλό για τους Εργατικούς να στηρίξουν ένα τέτοιο πρόγραμμα. Μετεκλογικά όμως;

Το επόμενο που μου έρχεται στο μυαλό έχει να κάνει με τους όρους που χρησιμοποιούνται πλέον ευρέως και φυσικά με την αμφισημία τους. "Ριζοσπαστισμός" είναι ένας απ' αυτούς. Τον όρο τον χρησιμοποιεί και ένα κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς, ορίζοντας μ' αυτόν τον τρόπο το πεδίο δράσης και ιδεολογικής σύγκρουσης. Βλέπουμε όμως ότι και ο Giddens χρησιμοποιώντας τον παραπάνω όρο σηματοδοτεί μια κατεύθυνση που είναι όμως διαφορετική από την αριστερή (ή αριστερίστικη) σκοπιά. Ριζοσπαστισμός για τον Giddens είναι η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που υιοθέτησε η κυβέρνηση Blair σε σχέση με τη μείωση του κοινωνικού κράτους.

Πάντως για να μη μειώσω τη σημασία της γνώμης του Giddens, θεωρώ ότι εάν ακολουθηθούν αυτές οι προτάσεις θα είναι μια θετική εξέλιξη για τα ευρωπαϊκά πολιτικά δρώμενα. Ανεξάρτητα από το ότι για τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναφέρει ούτε μία λέξη.

Φτάνει πια!

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης μερικών αστυνομικών.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η αδιανόητη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.

Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών. Ζητούμε:

• Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
• Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.
• Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.

Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.

Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜορφωση - ιστολογιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβοςλ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone

Επίκαιρα

Η επικαιρότητα τρέχει. Τα γεγονότα μας προσπερνούν χωρίς τις περισσότερες φορές να προλαβαίνουμε να τα καταλάβουμε. Οι ειδήσεις γίνονται πλέον τόσο σημαντικές ώστε δεν αντέχουμε μπροστά στη σημαντικότητα της στιγμής να εκφράσουμε, όχι μόνο διαφωνία ή αντίρρηση, αλλά ούτε καν κριτική. Έτσι εγκλωβιζόμαστε σε μια στείρα συνθηματολογία, που πια, είναι γεγονός, ότι περνάει και μέσα απ΄ τα blogs. Ως εκ τούτου, παρασυρόμενος κι εγώ θα προσπαθήσω να σχολιάσω μερικά θέματα της επικαιρότητας, χωρίς εντούτοις να στοχεύω σε μια πλήρη ανάλυση των γεγονότων.

• Η Ευρωπαϊκή Αριστερά έχει πλέον ένα σαφές κείμενο για τις κατευθυντήριες γραμμές μιας Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης. Το Μνημόνιο για μια Ευρωπαϊκή Ένωση της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας, της Κοινωνικής Προστασίας και της υπεράσπισης της Ειρήνης δημιουργήθηκε από το PDS-WASG και έχει ως υπότιτλο «για να βγάλουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση από το αδιέξοδο». Το συγκεκριμένο κείμενο δίνει μια προοπτική για την οικοδόμηση μιας άλλης ΕΕ. Χωρίς να ακυρώνει τα πολλά θετικά βήματα, επανατοποθετεί το ζήτημα της Ευρώπης μέσα από μια κριτική ματιά και μια διάθεση υπεράσπισης βασικών δημοκρατικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων. Είναι μια πολύ καλή βάση για συζήτηση για όλη την Αριστερά.

• Στον ΣΥΝ μετά και το Διαρκές Συνέδριο, έχει εδραιωθεί η άποψη περί συνεργασίας μέσω του εγχειρήματος ΣΥΡΙΖΑ. Ανεξάρτητα από τις όποιες αντιρρήσεις μου, τις οποίες έχω εκφράσει κατά καιρούς, θεωρώ ότι είναι αναγκαία η συνέχιση αυτού του πολύ καλού κλίματος που υπάρχει στην κοινωνία για τον ΣΥΝ. Η εκλογική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην αποκλείει κανέναν αριστερό πολίτη ο οποίος έχει όραμα μια ανανεωτική, ριζοσπαστική μα πάνω απ’ όλα ρεαλιστική αριστερά.

• Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ξαναδημιουργήσει το οργανωτικό υποκείμενο της νεολαίας του. Αν εξαιρέσουμε το ότι συνήθως αυτά τα υποκείμενα λειτουργούν ως κράχτες των ηγετών των κομμάτων, χωρίς αυτόνομη διάθεση και χωρίς ανεξάρτητη φωνή, υπάρχουν έντονες ενστάσεις για το πώς γίνεται αυτή τη προσπάθεια. Ως είθισται σ’ αυτές τις περιπτώσεις έπεσαν τα κοράκια από τα βουλευτικά γραφεία και προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα μέγεθος, μια ομάδα πίεσης για τον κάθε βουλευτή. Σε μια προεκλογική περίοδο, αυτές οι διαδικασίες λειτουργούν ως παιδομάζωμα υπέρ βουλευτών και πολιτευτών, χωρίς αρχές και ιδανικά.

• Την προηγούμενη βδομάδα, στην οδό Β. Ηρακλείου προκλήθηκε έκρηξη σε υποσταθμό της ΔΕΗ ο οποίος στεγαζόταν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο υπόγειο της πολυκατοικίας. Η ΔΕΗ υποστηρίζει ότι «επρόκειτο για βραχυκύκλωμα που δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία των ενοίκων. Τέτοιοι υποσταθμοί υπάρχουν περίπου 1300 σε όλη την πόλη και η απομάκρυνσή τους είναι τεχνικά αδύνατο». Οι δε κάτοικοι είχαν προσπαθήσει επανειλημμένως να απομακρύνουν τον σταθμό, αλλά «η ΔΕΗ είναι κράτος και κάνει ότι θέλει». Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα. Από τη μια προσπάθειες για απομάκρυνση επικίνδυνων υποσταθμών, και από την άλλη η διαβεβαίωση ότι αυτό είναι αδύνατο. Αν κι εγώ δεν γνωρίζω βραχυκύκλωμα που να μην είναι επικίνδυνο (εκτός κι αν γίνεται με γνώση), εντούτοις θα ήθελα να μου πει κάποιος γιατί το συγκεκριμένο βραχυκύκλωμα δεν επιφέρει καμία επικινδυνότητα. Και δεν μπορώ να μην αναφέρω και να εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία για το κέντρο υψηλής τάσης που στήθηκε πια στην περιοχή μας, μέσα στο Στρατόπεδο του Παύλου Μελά (που παρεμπιπτόντως όλες οι εξουσίες και οι τοπικοί φορείς το θέλουν Μητροπολιτικό Πάρκο).

• Και μια που μιλάω για το στρατόπεδο Παύλου Μελά, να σημειώσω το εξής: Στις 24 Μαρτίου ξεκινά μια εμπορική έκθεση μέσα στο χώρο του στρατοπέδου. Τα στρατόπεδα της Δυτ. Θεσσαλονίκης υπήρξαν ευθύς εξαρχής μύχιος πόθος για όλες τις τοπικές κοινωνίες. Εξαγγελίες για την απόδοση στους δήμους, χρονοδιαγράμματα και μελέτες έχουν δει τη δημοσιότητα κατά καιρούς, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ειδικότερα για το στρατόπεδο Παύλου Μελά στόχος όλων όσων εμπλάκηκαν με αυτό ήταν η δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου. Στην πράξη αυτή τη στιγμή έχουμε από μεριάς Υπουργείου την απαίτηση για χρήσεις εντός του χώρου που δε συνάδουν με την προοπτική του Μητροπολιτικού Πάρκου. Περιττό δε να πω ότι είμαι ενάντια σε οποιαδήποτε τσιμεντοποίηση ή εμπορική εκμετάλλευση προς όφελος λίγων. Τη στιγμή που συζητείται πλέον έντονα η απομάκρυνση της ΔΕΘ από τον συγκεκριμένο χώρο στο κέντρο του πολεοδομικού συγκροτήματος (υπάρχει άλλωστε πρόσφατη κατατεθειμένη πρόταση από το ΑΠΘ για επέκταση της πανεπιστημιούπολης στην ΔΕΘ), εμείς δημιουργούμε Κερκόπορτα για επιχειρηματική εκμετάλλευση του Μητροπολιτικού Πάρκου με τη μορφή έκθεσης. Τώρα για ποιες υποδομές μιλάμε στην παρούσα φάση; Να λάβουμε υπόψη μας μόνο ότι η συγκεκριμένη έκθεση γίνεται σε ένα τσαντήρι – κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά, χωρίς καμία πρόβλεψη για την ασφάλεια των επισκεπτών. Από αισθητική άποψη πληγώνει τους οφθαλμούς μας. Κύριοι αν είναι να κάνετε εκθεσιακό κέντρο εντός του στρατοπέδου, τουλάχιστον κάντε το καλά

Απείρου κάλλους σκοτάδια

Νύχτα ονειρική, που τις σκέψεις μας ζωντανεύεις
Κάνεις ένα σαξόφωνο να παίξει
και χιλιάδες πουλιά να πετάξουν ψηλά
Σα να 'θελες να γίνουν μόρια
να αντιδράσουν και να δώσουν λουλούδια
πολύχρωμα, φανταχτερά, τραγουδιστά.

Η πορνογραφία είναι η πολυτέλεια του αυνανισμού
κι εσύ Νύχτα, μην τρομάζεις τους ερωτευμένους.
Δώσε τους ένα κονάκι
για να ζήσουν τον έρωτά τους.
Κι ύστερα πάλι να τους πληγώσεις,
σα κακιά μητριά,
να τους κλειδώσεις στη ντουλάπα.

Νύχτα φλογερή, αγέρωχη. Στυγνή Νύχτα.
Όλα αυτά τα διαφορετικά επίθετα, εσένα μόνο,
θα μπορούσαν να συνθέσουν.
Εσένα... κι Αυτήν.

Τι είναι η ανανέωση;

Το τελευταίο διάστημα πολύς λόγος γίνεται για την περίφημη ανανέωση. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις που είναι αναγκαία η περιγραφή μιας διαφορετικής κατάστασης από την υπάρχουσα. Θεωρώντας ότι η εδραιωμένη συμπεριφορά προσώπων και κοινωνικών θεσμών δεν ταυτίζεται με σύγχρονες αντιλήψεις, προβάλλεται από πολλούς, ως η μόνη λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχουν αντιλήψεις που σχετίζονται με την ανανέωση του πολιτικού σκηνικού, με την ανανέωση προσώπων, ιδεών, πολιτικού λόγου, κουλτούρας. Στις περισσότερες των περιπτώσεων βέβαια η εφαρμογή της διαδικασίας ανανέωσης περιλαμβάνει πολλά επίπεδα, παρόλο που οι εκάστοτε κυρίαρχες αντιλήψεις επιδιώκουν μία συγκεκριμένη και επικοινωνιακά επιτυχής ανανεωτική διαδικασία.

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται πολλές φορές η βαλτώδης κατάσταση του πολιτικού σκηνικού. Κόμματα παλαιάς κοπής, αρχηγικές εμφανίσεις, πλήρης απαξίωση των ιδεών, οικογενειοκρατία, ψηφοθηρία μέχρι λεηλασίας, δημιουργία απλώς εντυπώσεων χωρίς ουσία. Αυτό που προτείνεται τις περισσότερες φορές είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, ο οποίος θα υπερβεί τις συγκρούσεις ιδεών, θα έχει πραγματιστικό χαρακτήρα και θα κατακλύζεται από τη «σύγχρονη» λογική περί πολιτικών σχηματισμών (think tanks, ΜΚΟ κ.α.). Τα παραδείγματα είναι αρκετά φρέσκα (Φιλελεύθερη Συμμαχία, Δημοκρατική Αναγέννηση). Και οι δύο καινούργιοι πολιτικοί φορείς, μπορεί να προτείνονται από πολλούς ως λύση, αλλά στην πράξη δεν παράγουν νέες ιδέες, ούτε καν ανανεώνουν παλιότερες. Απλώς προσπαθούν να κάνουν κάποιας μορφής αντιγραφή ιδεολογημάτων και πρακτικών αντίστοιχων πολιτικών υποκειμένων του εξωτερικού. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν εμφανίζονται νέα πρόσωπα, δεν παράγεται πολύτιμος πολιτικός και ιδεολογικός πλούτος και δεν έχουμε την εφαρμογή μιας άλλης διαλογικής πολιτικής κουλτούρας που να οδηγεί και σε μια πραγματική ανανέωση του πολιτικού λόγου.

Το ΠΑΣΟΚ και πιο συγκεκριμένα ο Γ.Α.Παπανδρέου προσπάθησαν να κάνουν την περίφημη ανανέωση μέσω της οργανωτικής αναδιάρθρωσης και της εισαγωγής νέων όρων στο πολιτικό παιχνίδι (συμμετοχική δημοκρατία, δίκαιη κοινωνία). Είναι γνωστό τοις πάση ότι η οργανωτική αναδιάρθρωση απέτυχε, δημιουργώντας τρομερή δυσκινησία, ενώ η χρήση των νέων όρων ήταν ένα απλώς πυροτέχνημα σε προεκλογικές περιόδους. Ως συμπέρασμα απ’ αυτή την διαδικασία μπορούμε να πούμε ότι έγινε προσπάθεια για αλλάγή του πολιτκού λόγου και της κουλτούρας χωρίς αποτελέσματα, ενώ δεν επιχειρήθηκε σχεδόν καθόλου η ανανέωση στα πρόσωπα (όπου έγινε, έγινε με καθαρά προσωπικές πρωτοβουλίες του Παπανδρέου) και στις ιδέες. Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά το πόσο εδραιωμένη είναι η αντίληψη για την υπέρτατη αρχή του αρχηγού κόμματος όπως και η λαγνεία των εντυπώσεων για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους.

Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα, είχαμε το φαινόμενο, όπως αποκαλέστηκε από ΜΜΕ και άλλους, Τσίπρα. Ένας νέος με χαρισματικό προφίλ και πολλούς νέους συνεργάτες, ο οποίος σε συνδυασμό με την διακηρυγμένη άποψη από τις δημοσκοπήσεις περί κυριαρχίας του Κακλαμάνη, οδήγησε την παράταξή του σε μια πολύ καλή εμφάνιση. Είναι αρκετό όμως ένα νέο πρόσωπο για την ανανέωση της πολιτικής σκηνής; Και φυσικά δεν αναφέρομαι σε ποσοτικούς παράγοντες, αλλά σε κατά βάση ποιοτικούς. Μπορεί δηλαδή ο συνομήλικός μου Αλέξης να δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις για αλλαγή του σκηνικού, κρατώντας και εκφέροντας εν πολλοίς έναν λόγο που δεν μπορεί να γίνει ηγεμονικός στη σημερινή κοινωνία; Κατά την προσωπική μου εκτίμηση όχι.

Η ανανέωση είτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, είτε σε πολιτικά κόμματα, είτε σε ευρύτερα πολιτικά και ιδεολογικά στρώματα δεν επιτυγχάνεται με σπασμωδικές κινήσεις. Δεν επιτυγχάνεται μόνο με αλλαγή προσώπων αν δεν έχει προϋπάρξει διάλογος, πάνω σε συγκεκριμένη βάση προς μια νέα θεώρηση των πραγμάτων. Εάν δεν έχει γίνει καταγραφή της αντικειμενικής πραγματικότητας με τα εργαλεία ανάλυσης που διαθέτει ο καθένας, Εάν τέλος δεν υφίσταται πολιτική βούληση προς αυτή την κατεύθυνση. Η ανανέωση δεν είναι μια παροδική διαδικασία. Δεν έχει προγραμματισμένη αρχή και τέλος. Και δεν είναι, προφανώς, κεκτημένο κανενός. Είναι όμως μια διαρκή σύγκρουση με τον εαυτό σου. Είναι μια συνεχής ρήξη με το παρελθόν, χωρίς όμως να απεμπολής βασικά χαρακτηριστικά σου. Προϋποθέτει διαρκή αναζήτηση, απομυθοποίηση ιδεολογικών συμβόλων, κατάρρευση στερεοτύπων, πίστη στη διαδικασία και όχι σε θέσφατα. Η διαρκής ανανέωση είναι το ζητούμενο. Ανανέωση προσώπων, πολιτικού λόγου, κουλτούρας, αλλά κυρίως ανανέωση και επαναπροσδιορισμός τακτικών και ιδεών.

Θα τους αφήσουμε;

Αυτή η κυβέρνηση λες και βαρέθηκε να βρίσκεται στην εξουσία. Τρία χρόνια θεωρούν ότι είναι αρκετά. Ψάχνω να βρω τις περίφημες "μεταρρυθμίσεις" και παντού βλέπω μια από τα ίδια ή και χειρότερα. Μίλησαν για μείωση της ανεργίας στο 6,5%, είναι στο 8,8%. Μίλησαν για μείωση των κρατικών δαπανών, έχουμε αύξηση κατά 5,8%. Υποσχέθηκαν τη μείωση του αριθμού των υπουργείων, τελικά καταργήθηκαν μόνο οι "ολυμπιακοί" υφυπουργοί. Χώρια που ιδρύθηκαν Ειδικές Υπηρεσίες και Γενικές Διευθύνσεις. Μίλησαν για καταπολέμηση της διαφθοράς, κι εδώ γελάμε!! Θα καθιερωνόταν οικογενειακός γιατρός, αλλά ακόμη περιμένουν φαίνεται να αποφοιτήσουν από τις σχολές. Μίλησαν για μείωση του ΦΠΑ στα γεωργικά προϊόντα από 18% σε 8%. Στην πραγματικότητα είχαμε αύξηση στο 19%. Ο Καραμανλής δεσμεύτηκε προσωπικά ότι θα είναι παρών στις κοινοτικές μάχες για την ΚΑΠ. Δεν πήγε σε κανένα συμβούλιο υπουργών στις Βρυξέλλες. Και άλλα πολλά...

Ταυτόχρονα όλα όσα διατυμπανίζουν ως τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις έχουν ως απώτερο στόχο τη νεολαία.
Αναθεώρηση του άρθρου 16 και νέος νόμος-πλαίσιο. Παρακολουθείται όλοι την αναταραχή που υπάρχει.
Βγήκε ο Αναλυτής και μίλησε για νέα όρια συνταξιοδότησης για τους νεοασφαλισμένους
.
Τώρα το Υπουργείο Άμυνας μελετάει την υποχρεωτική στράτευση στα 18. Μάλιστα ο Μεϊμαράκης είναι θετικά προσκείμενος. Δηλαδή πρώτα να μάθουν τα παιδιά να υπακούν σε εντολές, να υπακούν στον ανώτερο (ή τον αρχαιότερο), να μάθουν να τραγουδούν φιλοπατριωτικά τραγουδάκια, να τους ταράξουν στα καψόνια, να πυροβολήσουν και μετά η γνώση και παίδευση. Πρώτα η πειθαρχία, η αγγαρεία και η ισοπέδωση και μετά η κρίση, η γνώση η ελευθερία.

Ο Τεγόπουλος στην Ελευθεροτυπία το λέει πολύ καλά: "Στρατοκρατική νεοδημοκρατική ιεράρχηση των αξιών". Το θέμα τίθεται πλέον επί τάπητος. Κάποιοι θέλουν να ηγεμονεύσουν ιδεολογικά εις βάρος των δημοκρατικών αξιών. Θα τους αφήσουμε;

Να το παληκάρι

«Οι Παραδόσεις του Γένους, η Ορθοδοξία και το σύνολο των Αξιών Ζωής που συγκροτούν την ταυτότητα των Ελλήνων και εγγυώνται την κοινωνική συνοχή τους υποβαθμίζονται και θυσιάζονται στο βωμό της νεωτερικότητας και του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού».

Τι είναι αυτό ρε παιδιά; Πότε γράφτηκε; Πότε ειπώθηκε; Τι κεραυνός εν αιθρία ήταν αυτός; Ψάχνοντας λίγο παρακάτω βρήκα τις απαντήσεις. Απόσπασμα από την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος Παπαθεμελή. «Το σύνολο των Αξιών Ζωής»… Ποιες αξίες ζωής δηλαδή συγκροτούν την ταυτότητα των Ελλήνων και ιδιαίτερα των νεοελλήνων; Ο πατριωτισμός; Μα καλά οι πολίτες άλλων χωρών δεν είναι πατριώτες για τη χώρα τους; Η ηθική; Δεν γνωρίζει ο κ. Παπαθεμελής ότι οι ηθικές αξίες διαμορφώνονται ανάλογα της κοινωνίας και της εποχής; Υπάρχουν διαφορετικές αξίες ζωής στους Έλληνες και στους άλλους λαούς της υφηλίου; Έχει ακούσει ποτέ για τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Μα τη λογική είναι αυτή; Τη μία μιλάει για την Ορθοδοξία και την άλλη εκφωνεί λόγους για τον ειδωλολάτρη Μέγα Στρατηλάτη-Εκπολιτιστή της Μακεδονίας Αλέξανδρο. Τη μια ρίχνει βολές ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και την άλλη στηρίζει και στηρίζεται από τη ΝΔ, το κατ’ εξοχήν πολιτικό κόμμα υπεράσπισης του νεοφιλελευθερισμού. Κλέβει τσιτάτα του Τσόμσκι, του Ραμονέ, του Σεν και μετά μιλάει για τα «παραδοσιακά κοινωνικά μας πρότυπα και τα συστήματα αξιών του ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας». Δεν μπορεί τη μια να κατηγορεί τους «ρεαλιστές» και μετά να ζητάει «εθνική συνεννόηση».

Τώρα θέλει να κάνει κόμμα. Με μεγάλη εκλογική βάση στα κατηχητικά και στην Εκκλησία. Άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια εκλέγεται από αυτές τις εκλογικές βάσεις. Να κάνει. Αλλά να είναι χρήσιμο στην ελληνική κοινωνία. Να προσφέρει νέες ιδέες και όχι να αναμασάει λόγια περί πατριωτισμού και ελληνικότητας.

Θλίβομαι γιατί η Θεσσαλονίκη είναι προπομπός κακών μαντάτων για την ελληνική κοινωνία. Άνθιμος, Καρατζαφέρης, Ψωμιάδης, Παπαγεωργόπουλος, Παπαθεμελής. Όλοι αυτοί βρίσκονται και δρουν στον μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης. Αναζωπυρώνουν έχθρητες και μίση με τους γείτονες. Προτείνουν στον αλυτρωτισμό και στον εθνικισμό κάποιων από τις όμορες χώρες, μία ελληνική μισαλλοδοξία, μία καινούρια Κόκκινη Μηλιά, μία στρατοκρατούμενη και σιδερόφρακτη Ελλάδα. Και άσε τους Ταγαράδες να καίγονται και τη λίμνη του Λαγκαδά να βαλτώνει. Και άσε το Καλοχώρι και το δάσος του Σέιχ Σου στη μοίρα τους. Και άσε τους παλιννοστούντες Πόντιους να γκετοποιούνται ακόμη περισσότερο.

Πολλοί απ’ αυτούς όμως χρησιμοποιούν και αριστερή φρασεολογία και άλλοθι. Κι εδώ είναι που θλίβομαι περισσότερο.

ΥΓ. Και μη μου πουν κάποιοι Πασόκοι ότι είναι τιμή που θα παρευρεθεί σε οποιαδήποτε εκδήλωση του Δήμου Σταυρούπολης ο Παπαθεμελής, γιατί θα πάρω πραγματικές ανάποδες.

Air-CIA; Αγρόν αγοράζουν Καραμανλής και σία.

Στο τελευταίο τεύχος του Time υπάρχει ένα αρθράκι το οποίο αναφέρεται στις μυστικές πτήσεις της CIA. Πιο συγκεκριμένα, με τίτλο «Η Ευρώπη χτυπάει τη CIA» κάνει λόγο για την επίμαχη αναφορά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία επικρίνει την Βρετανία, τη Γερμανία, την Ιταλία και άλλες 11 Ευρωπαϊκές χώρες για τις πιθανολογούμενες συμμετοχές τους στο περίφημο πρόγραμμα πτήσεων της CIA. Με κριτική απέναντι στη αμερικάνικη πρακτική της μυστικής μεταφοράς υπόπτων τρομοκρατίας από τη μια χώρα στην άλλη, η τελική αναφορά θεωρεί ότι η CIA πραγματοποίησε περισσότερες από 1245 πτήσεις στον Ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, στο χρονικό διάστημα 2001-2005. Ταυτόχρονα κατηγορεί πολλές χώρες ότι κάνανε τα «στραβά μάτια», και σε μερικές περιπτώσεις συμμετείχαν ενεργά. Η αναφορά ανακεφαλαιώνει την επί ένα χρόνο έρευνα από τα δεδομένα πτήσεων, δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξη μυστικών φυλακών αλλά υποστηρίζει ότι αυτές οι προσωρινές φυλακές μπορεί να υπάρχουν σε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ που εδρεύουν σε Ευρωπαϊκές χώρες.

Ιδιαίτερη μνεία στην Ελλάδα κάνει η έκθεση, η παράγραφος 127 η οποία έχει ως εξής:

« (Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του σχετικά με τις 64 στάσεις που πραγματοποίησαν σε ελληνικούς αερολιμένες αεροσκάφη που χρησιμοποιούνταν από τη CIA και, σε πολλές περιπτώσεις, προέρχονταν ή είχαν προορισμό χώρες που σχετίζονται με κυκλώματα έκτακτων παραδόσεων και μεταφορές κρατουμένων· εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για τις στάσεις που πραγματοποίησαν στην Ελλάδα αεροσκάφη που έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιήθηκαν από τη CIA, σε άλλες περιπτώσεις, για τις έκτακτες παραδόσεις των Ahmed Agiza, Mohammed El-Zari, Bisher Al-Rawi, Jamil El-Banna, Abou Elkassim Britel, Khaled El-Masri, Binyam Mohammed και Maher Arar»

Στις 17 Φεβρουαρίου, Ιταλικό δικαστήριο άσκησε δίωξη σε 26 Αμερικανούς, οι περισσότεροι στελέχη της CIA, με την κατηγορία της απαγωγής του Αιγύπτιου ιμάμη Osama Moustafa Hassan Nasr, που αρπάχτηκε στο Μιλάνο το 2003 και μεταφέρθηκε στο Κάιρο όπου πιθανόν βασανίστηκε. Η πρώτη δίκη έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο.

Στις 31 Ιανουαρίου, Γερμανοί εισαγγελείς εξέδωσαν εντάλματα συλλήψεως για 13 στελέχη της CIA για την απαγωγή του Khaled al-Masri, Γερμανού υπηκόου με Λιβανέζικη καταγωγή, ενώ ήταν σε διακοπές στα Σκόπια. Ο al-Masri μεταφέρθηκε στο Αφγανιστάν όπου κρατήθηκε για 5 μήνες σε μυστική φυλακή και κατόπιν αφέθηκε σε απόμερο μέρος στην Αλβανία.

Στις 5 Φεβρουαρίου, η Πορτογαλία ξεκίνησε ποινική έρευνα για τις πτήσεις της CIA οι οποίες χρησιμοποίησαν Πορτογαλικά αεροδρόμια για την παράνομη μεταφορά υπόπτων τρομοκρατίας.

Στη Σουηδία κοινοβουλευτική έρευνα κατέληξε στο ότι Αμερικανοί πράκτορες παραβίασαν τους Σουηδικούς νόμους το 2001, καθώς απήγαγαν δύο Αιγυπτίους και τους μετέφεραν αεροπορικώς από τη Στοκχόλμη στο Κάιρο.

Όσο αφορά την Ελλάδα, παραμένουμε στη λογική του USA thank you. Απαγωγές Πακιστανών καταγγέλθηκαν, η αναφορά της ΕΕ είναι κόλαφος, το τηλέφωνο του πρωθυπουργού παρακολουθούνταν, και η κυβέρνηση κάνει σα να μην έγινε τίποτα. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Και όχι μόνο αυτό. Κανένας από την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη δεν τόλμησε να ανοίξει το παιχνίδι με έρευνες. Μήπως τελικά οι διασυνδέσεις του κατεστημένου πολιτικού κόσμου με τη δικαστική εξουσία είναι τόσο δυνατές, που δεν τολμούν να ανακοινώσουν έρευνες για την Air-CIA; Μήπως τελικά με το φόβο των ασύμμετρων απειλών και των τρομοκρατικών ενεργειών έχει μειωθεί και το δικό μας δημοκρατικό ανακλαστικό; Που στην πραγματικότητα δεν είναι απλώς θέμα δημοκρατίας, αλλά θέμα υπεράσπισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του σεβασμού στο συνάνθρωπο.

Εκδήλωση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Οι Γεωτεχνικοί του ΣΥΝ Θεσσαλονίκης σας προσκαλούν στην εκδήλωση-συζήτηση που θα γίνει την

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου και ώρα 7.30 μ.μ. στο Mediteranean Palace (8^ος όροφος – Σαλαμίνος 3)

με θέμα:

«Η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 24 του συντάγματος».

Θα μιλήσουν:

● Μιχαήλ Δεκλερής Επ. Αντιπρόεδρος του ΣτΕ-Πρόεδρος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος κ’ Βιωσιμότητας

● Θεοχάρης Ζάγκας Αναπλ. Καθηγητής Α.Π.Θ.- Πρόεδρος Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας

● Ασημίνα Ξηροτύρη Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΝ

● Μιχάλης Παπαγιαννάκης Μέλος Π.Γ του ΣΥΝ-Υπεύθυνος Τμήματος Οικολογίας

Εκτέλεση

Σαν σήμερα, πριν από 63 χρόνια, λίγο προτού οι Γερμανοί αποχωρήσουν από την Ελλάδα, αποφάσισαν να κάνουν μια τελευταία γυροβολιά στα μέρη της Χαλκιδικής. Το σκεφτήκαν από δω, το σκεφτήκαν από κει. "Πρέπει να κάνουμε κάτι για να θυμούνται αυτοί οι αγροίκοι την Άρια φυλή μας". Έτσι λοιπόν τα τάγματα που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυγύρου, των Μουδανιών και του Παλιουρίου μαζευτήκαν στο πρώτο πόδι για να επιδείξουν την πυγμή του ναζιστικού καθεστώτος. Βρέθηκαν όμως με ένα ερωτηματικό. "Εντάξει, είπαν, αποφασίσαμε να μαζέψουμε και να καθαρίσουμε μερικούς. Αλλά ποιούς; Ποιός θα μας δώσει πληροφορίες;" Και η απάντηση βρέθηκε γρήγορα. "Μα οι Έλληνες φίλοι μας". Μπήκαν λοιπόν οι κουκούλες και άρχισε το παιδομάζωμα. Πιάσανε κόσμο από το Κασσανδρινό, την Άφυτο, τη Βάλτα, το Μάλτεπε. Τους πήγανε γρήγορα, γρήγορα στο ρέμα της Βάλτας. Μέσα σ΄όλους αυτούς κι ένας 19άρης βοσκός, ο οποίος έβλεπε εδώ και δύο χρόνια να μεγαλώνει γλυκά ο γιός του. Το καταλάβαινε ότι δεν θα προλάβαινε να τον δει να γίνεται τρανός. Το ένιωθε ότι η ζωή του θα κοβόταν αυτό το φλεβαριάτικο πρωινό.
Τους στήσανε όλους σε μια σειρά. Η κουκούλα είχε κάνει καλά τη δουλειά της και καθότανε στην άκρη να ξεκουραστεί. Απέναντί τους οι ηττημένοι πλέον κατακτητές. Ξημέρωμα ήταν. Είχε πολύ υγρασία μέσα στο λάκκο. Τρυπούσε το κόκκαλο. Το μυαλό όμως καθάριο και ήσυχο. Στο χωριό επικρατούσε μια βουβή αναστάτωση. Τα γυναικόπαιδα ήδη θρηνούσαν στα σπίτια τους.
Η πρώτη ριπή ακούστηκε εκκωφαντική μέσα στο λάκκο. Τα κορμιά έπεσαν λαβωμένα. Όλα; Όχι όλα. Ο 19άρης έμεινε όρθιος. "Δεν θα ξεμπερδέψετε έτσι εύκολα μαζί μου", σκέφτηκε. Δεύτερη ριπή σκίζει τον αέρα. Ο νέος έπεσε στα γόνατα. Παρέμενε εκεί σταθερός και καταματωμένος. Ο Γερμανός επικεφαλής αξιωματικός βγάζει το πιστόλι και σημαδεύει κατακούτελα. "Γιόκα μου...". Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη σκέψη του. Πέταξε το πουλάκι μου.
Ο αξιωματικός βρίζοντας δίνει εντολή στους στρατιώτες να πετάξουν τα πτώματα στο ρέμα. Αυτοί συνηθισμένοι σε τέτοιες δουλειές, εκτελούν με συνέπεια τη διαταγή. Η κουκούλα άφωνη από το θέαμα, σηκώνεται και με βαριά βήματα επιστρέφει στο χωριό. Καθήκον εξετελέσθη.
Τα χρόνια περάσαν. Η κουκούλα έγινε νομοταγής και ευυπόληπτος πολίτης. Περιουσία έκανε, τιμές δέχθηκε, σύνταξη παρέλαβε. Ονομάστηκε και μια πλατεία στο χωριό "πλατεία Γράμμου-Βίτσι". Ο καιρός μια είχε τις καλές του, μια τις μαύρες του. Ώσπου εκεί, κάπου στη αρχή της δεκαετίας του '80 έπιασε μεγάλο μπουρίνι. Και το ρέμα κατέβασε πολύ νερό. Και αποκαλύφθηκαν τα απομεινάρια των παλικαριών. Τότε ο γιος του νέου απαίτησε μαζί με άλλους έναν ελάχιστο φόρο τιμής για τους αδικοχαμένους. Η πολιτεία δεν μπορούσε να πει όχι, παρά τις αντιρρήσεις της.
Έτσι κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, μαζευόμαστε για να τιμήσουμε τη μνήμη αυτών. Κάθε χρόνο είμαστε λιγότεροι. Αλλά ποτέ δεν θα είναι κανένας. Πάντα κάποιος θα υπάρχει που θα θυμάται.
Αχ ρε παππού...

Take five

Ανομολόγητα πράγματα θέλουν να εξομολογηθώ φίλοι καλοί του Διαδικτύου. Κι αναρωτιέμαι "μα γι' αυτό δεν υπάρχουν τα blogs;". Δεν είναι μια τακτική κατάθεση ψυχής μέσα από ένα τόσο άψυχο αντικείμενο όπως το PC; Ναι λοιπόν. Είναι. Πολλοί όμως κυκλοφορούν στα ιντερνετικά σοκάκια με μάσκες κρυφές, σα μάσκες του θανάτου. Αυτές τις μάσκες προσπαθούν να βγάλουν φίλοι με τη μορφή της πρόκλησης-πρόσκλησης της πυραμίδας. Συμμετέχω κι εγώ στη χιονοστιβάδα των πέντε πράγματων που έχουν σχέση με το διαχειριστή του blog.

1) Ερωτευμένος με τη γυναίκα μου, το παιδί μου, τη μουσική. Ερωτευμένος με τη γυναίκα εδώ και 12 συναπτά έτη. Ερωτευμένος με το παιδί εδώ και 23 μήνες (9+14). Ερωτευμένος με τη μουσική εδώ και 33 χρόνια. Με τη γυναίκα μου γνωρίστηκα σ' ένα ταξίδι στην Ισπανία. Χορεύτρια αυτή, μουσικός εγώ. Τραγουδήσαμε, χορέψαμε, κλάψαμε, γελάσαμε, κυλιστήκαμε στα σεντόνια του πάθους. Και τελικά, οποία έκπληξις, παντρευτήκαμε. Με το γιο μου γνωρίστηκα ένα χειμωνιάτικο μεσημέρι. Τότε αποφάσισε ο μπαγάσας να συνδράμει στη ζωή μου. Να δώσει νέο ορισμό στην έννοια ευτυχία. Αλλά και να με βάλει στον πειρασμό της απαλλαγής μου από την ευθυνοφοβία. Η μουσική με συντροφεύει σε κάθε βήμα. Από τότε που άκουσα για πρώτη φορά το μαγικό ήχο ενός κατάμαυρου βινυλίου, αποφάσισα να ενδώσω στα κάλλη της. Έτσι έχω τη δυνατότητα αυτή τη στιγμή να επιλέγω το soundtrack της μέρας μου μέσα από 1200 βινύλια και 800 cd.

2) Μου τη δίνουν οι "δήθεν", οι ξερόλες και οι πολυπράγμονες. Δεν τους μπορώ, δεν τους αντέχω. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε άποψη για όλα. Και δεν αναφέρομαι σε μια αίσθηση που πιθανόν να μπορεί κάποιος να αποκομίζει από συγκεκριμένα γεγονότα. Αλλά για την εξειδικευμένη, υποτίθεται, γνώση που άλλοι τρώνε χρόνια για να την αποκτήσουν και να τη εφαρμόσουν.

3) Τον παππού μου τον εκτελέσαν οι Γερμανοί το 1944. Τον πατέρα μου τον απέβαλαν απ' όλα τα Γυμνάσια της χώρας λόγω αριστερών φρονημάτων. Τον μπάρμπα του πατέρα μου (μεγάλος μαθηματικός, έχω και το όνομά του) τον στείλαν στον Αη Στράτη εξορία. Η μάνα μου έφαγε ξύλο από τους φύλακες της εξουσίας (έχει και παράσημο στο ζυγωματικό). Εγώ συμμετείχα στις καταλήψεις του '91. Μόνο που δεν κεφαλαιοποίησα αυτή τη συμμετοχή όπως κάποιοι άλλοι. Όλα αυτά σας δίνουν να καταλάβετε ότι έχω αριστερό παρελθόν και παρακαταθήκη. Μέλλον δε ξέρω τι έχω. Μάλλον ούτε η Αριστερά δεν ξέρει τι μέλλον έχει.

4) Είμαι ιδιωτικός υπάλληλος. Υπεύθυνος παραγωγής σε εργοστάσιο τροφίμων. Για πολλούς δε σημαίνει τίποτα αυτό. Για μένα σημαίνει την ευθύνη για 110 εργαζόμενους και την απρόσκοπτη πορεία της παραγωγής. Δεν συμμετέχω στα παιχνίδια των πωλήσεων. Δεν ασπάζομαι τον καιροσκοπισμό του marketing. Προσπαθώ να δημιουργώ καθημερινά, να δίνω προοπτική στα παιδιά που συνεργάζομαι, να εκθέτω τον ευατό μου σε κάθε δύσκολη κατάσταση, να παίρνω την ευθύνη για το σήμερα και το αύριο. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω...

5) Μ' αρέσει να περπατάω στις πόλεις που πηγαίνω. Μόνο έτσι καταλαβαίνω τον αέρα τους. Έτσι αισθάνομαι την ανάσα των κατοίκων τους. Έτσι αντιλαμβάνομαι το διαφορετικό που αποπνέει η κάθε πόλη. Και δεν χρησιμοποιώ ποτέ ταξί σ' αυτές τις επισκέψεις μου. Μόνο μέσα μαζικής μεταφοράς.

Αυτά τα ολίγα. Βράσε όρυζα δηλαδή... Αν καταλαβαίνει κάποιος το ποιόν ενός ανθρώπου από το blog-ο-πρόσωπό του τότε θα ήταν πολύ εύκολα τα πράγματα. Έλα όμως που όλοι έχουμε τον Dr. Jekyl μας και τον Mr. Hyde μας.

Αποκαλύψεων συνέχεια:

Λεξίδια

Ioannisk

Μαθηματικούς

και όλους τους Φραπεδιάρηδες


ΥΓ Το παρόν ποστίδιο γράφτηκε με μουσική υπόκρουση το Take Five.

Τρόφιμα και Διατροφή

Μερικές ειδησούλες που έχουν σχέση με τα τρόφιμα και την διατροφή μας.

1) Κατά μισή ποσοστιαία μονάδα αύξησε το 2005 τον τζίρο της η εγχώρια αγορά εστίασης μέσω οργανωμένων αλυσίδων. Κατά την ICAP το διάστημα 1999-2005 υπήρξε αύξηση 17,3%. "Η τάση που επικρατεί είναι η σταδιακή αντικατάσταση των συνοικιακών καταστημάτων από σημεία πώλησης οργανωμένων αλυσίδων που διαθέτουν καλύτερη οργάνωση και αναγνωρισιμότητα μεταξύ των καταναλωτών.

Fast food 41.8%
Snack-cafe 25.9%
Πιτσαρίες 21,8%
Ψητοπωλεία-Ethnic 8,9%
Κρεπερί-Gelaterias 1.5%

Σχόλιο : Εάν τα συνοικιακά μαγαζιά δεν αντιληφθούν την "επίθεση" που θα δεχτούν από τις οργανωμένες αλυσίδες, και δεν επενδύσουν στην ποιότητα, την ασφάλεια και την προσωπική επαφή, τότε θεωρώ ότι σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα θα μιλάμε για μια αγορά που θα εκλείψει.

2) Η μόδα που θα κυριαρχήσει στην αμερικάνικη βιομηχανία τροφίμων για τα επόμενα πέντε χρόνια αφορά σε πρώτες ύλες που συμμετέχουν στην παραγωγή τελικών προϊόντων συμβατών με τις οδηγίες υγιεινής διατροφής. Η διεθνής εταιρεία μελετών Mintel διαπίστωσε ότι το 70% των ενήλικων Αμερικανών προσπαθεί να καταναλώσει πιο υγιεινές τροφές, να χάσει βάρος και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.

Σχόλιο : Αφού στην παιδική ηλικία καταναλώνουν μετά μανίας απίστευτες ποσότητες burgers από τα McDonalds - και όχι μόνο - όταν ενηλικιωθούν κάνουν υγιεινή διατροφή. Αυτό όμως δεν είναι σύνδρομο μόνο των Αμερικάνων αλλά - δυστυχώς - και των κατοίκων μιας μικρής, πλην όμως εξαίσιας σε εδέσματα, χώρας. Λέγε με Ελλάδα.

Τι δεν είναι σοσιαλισμός.

Tο ακόλουθο κείμενο του πολωνού φιλοσόφου Λέζεκ Κολακόφσκι γράφτηκε ακριβώς πριν από πενήντα χρόνια, στις αρχές του 1957, και προοριζόταν για το περιοδικό της πολωνικής αριστεράς «Pro prostu», αλλά η λογοκρισία της κυβέρνησης Γκομούλκα απαγόρευσε τη δημοσίευσή του.

Θα σας πούμε τι είναι ο σοσιαλισμός. Οφείλουμε όμως πριν απ' όλα να σας πούμε τι δεν είναι σοσιαλισμός.

Ο σοσιαλισμός λοιπόν δεν είναι:

Μια κοινωνία στην οποία όποιος δεν έχει διαπράξει εγκλήματα μένει στο σπίτι του περιμένοντας την αστυνομία.

Μια κοινωνία στην οποία αποτελεί έγκλημα το να είσαι αδελφός, αδελφή, γιος ή σύζυγος ενός εγκληματία.

Μια κοινωνία στην οποία κάποιος είναι δυστυχής επειδή λέει αυτό που σκέφτεται και κάποιος άλλος είναι ευτυχής επειδή δεν λέει αυτό που σκέφτεται.

Μια κοινωνία στην οποία κάποιος είναι ακόμη καλύτερα επειδή δεν σκέφτεται καθόλου.

Ενα κράτος οι στρατιώτες του οποίου εισβάλλουν πρώτοι στο έδαφος μιας άλλης χώρας.

Ενα κράτος στο οποίο όποιος πλέκει το εγκώμιο των ηγετών βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση.

Ενα κράτος στο οποίο μπορεί κανείς να καταδικαστεί χωρίς δίκη.

Μια κοινωνία στην οποία οι ηγέτες διορίζονται από μόνοι τους στα αξιώματά τους.

Μια κοινωνία στην οποία δέκα άνθρωποι ζουν σε ένα μόνο δωμάτιο.

Μια κοινωνία που έχει αναλφάβητους και υποφέρει από επιδημίες ευλογιάς.

Ενα κράτος που δεν επιτρέπει τα ταξίδια στο εξωτερικό.

Ενα κράτος που έχει περισσότερους χαφιέδες από όσες παραμάνες και περισσότερους ανθρώπους στις φυλακές από όσους έχει στα νοσοκομεία.

Ενα κράτος στο οποίο οι άνθρωποι υποχρεώνονται να προσφεύγουν στα ψεύδη.

Ενα κράτος στο οποίο οι άνθρωποι υποχρεώνονται να γίνονται κλέφτες.

Ενα κράτος στο οποίο οι άνθρωποι υποχρεώνονται να διαπράττουν εγκλήματα.

Ενα κράτος που διαθέτει αποικίες.

Ενα κράτος του οποίου οι γείτονες καταριούνται τη γεωγραφία.

Ενα κράτος που παράγει εξαιρετικά αεριωθούμενα και άθλια παπούτσια.

Ενα κράτος στο οποίο όποιος είναι τεμπέλης ζει καλύτερα από όποιον έχει θάρρος.

Ενα κράτος στο οποίο οι δικηγόροι συμφωνούν σχεδόν πάντοτε με τον εισαγγελέα.

Ενα κράτος στο οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν Θεό για να βρουν μια παρηγοριά στην αθλιότητά τους.

Ενα κράτος που δίνει βραβεία σε ψευτο-συγγραφείς και για τη ζωγραφική γνωρίζει περισσότερα από όσα γνωρίζουν οι ζωγράφοι.

Ενα έθνος που καταπιέζει άλλα έθνη.

Ενα κράτος που θέλει όλοι οι πολίτες του να έχουν την ίδια γνώμη στη φιλοσοφία, την εξωτερική πολιτική, τη λογοτεχνία και την ηθική.

Ενα κράτος στο οποίο η κυβέρνηση είναι αυτή που ορίζει τα δικαιώματα των πολιτών, ενώ οι πολίτες δεν ορίζουν τις δικαιοδοσίες της κυβέρνησης.

Ενα κράτος στο οποίο οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για τους προγόνους τους.

Ενα κράτος στο οποίο ένα μέρος του πληθυσμού παίρνει μισθούς σαράντα φορές μεγαλύτερους από τους μισθούς των άλλων.

Ενα κράτος μοναδικό, απομονωμένο.

Μια ομάδα καθυστερημένων χωρών.

Ενα κράτος που χρησιμοποιεί εθνικιστικά συνθήματα.

Ενα κράτος του οποίου οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την εξουσία τους.

Ενα κράτος που συμβιβάζεται με το έγκλημα και προσαρμόζει έπειτα την ιδεολογία του σε αυτόν τον συμβιβασμό.

Ενα κράτος που δυσκολεύεται να εδραιώσει μια διάκριση ανάμεσα σε υποδούλωση και απελευθέρωση.

Ενα κράτος στο οποίο οι ρατσιστές δημεγέρτες απολαμβάνουν πλήρη ελευθερία.

Ενα κράτος στο οποίο υπάρχει ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Ενα κράτος που θεωρείται σταθερά σοσιαλιστικό επειδή κατάργησε την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Ενα κράτος που δυσκολεύεται να διακρίνει μια κοινωνική επανάσταση από μιαν ένοπλη επίθεση.

Ενα κράτος που δεν πιστεύει ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι πιο ευτυχισμένοι στον σοσιαλισμό.

Μια κοινωνία που είναι η ίδια η θλίψη.

Ενα σύστημα με κάστες.

Ενα κράτος που γνωρίζει πάντα τη βούληση των ανθρώπων πριν ακόμη τους ρωτήσει γι' αυτήν.

Ενα κράτος που μπορεί να κακομεταχειρίζεται ατιμώρητα αυτή τη βούληση.

Ενα κράτος στο οποίο μια αντίληψη της ιστορίας είναι νόμος.

Ενα κράτος στο οποίο φιλόσοφοι και συγγραφείς λένε πάντοτε τα ίδια πράγματα με τους στρατηγούς και τους υπουργούς αλλά πάντοτε μετά από αυτούς.

Ενα κράτος στο οποίο οι χάρτες των πόλεων είναι κρατικό μυστικό.

Ενα κράτος στο οποίο τα αποτελέσματα των κοινοβουλευτικών εκλογών μπορούν να προαναγγελθούν.

Ενα κράτος στο οποίο υπάρχει η καταναγκαστική εργασία.

Ενα κράτος στο οποίο υπάρχουν φεουδαλικά δεσμά.

Ενα κράτος που έχει το παγκόσμιο μονοπώλιο της επιστημονικής προόδου.

Ενα κράτος στο οποίο ένας ολόκληρος πληθυσμός, κόντρα στη θέλησή του, μπορεί να μεταφερθεί αλλού.

Ενα κράτος στο οποίο οι εργαζόμενοι δεν ασκούν καμιάν επιρροή στην κυβέρνηση.

Ενα κράτος το οποίο πιστεύει ότι είναι το μόνο που μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα.

Ενα κράτος που θεωρεί ότι έχει πάντοτε δίκιο.

Ενα κράτος στο οποίο η ιστορία είναι υπηρέτρια της πολιτικής.

Ενα κράτος στο οποίο οι πολίτες δεν μπορούν να διαβάζουν τα σπουδαιότερα έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας, ούτε να θαυμάζουν τα σπουδαιότερα έργα της σύγχρονης ζωγραφικής ούτε και να ακούνε τα μεγάλα έργα της σύγχρονης μουσικής.

Ενα κράτος που αποφασίζει ποιος μπορεί να του ασκήσει κριτική και πώς.

Αυτό είναι το πρώτο μέρος. Και τώρα, προσοχή! Θα σας πούμε τι είναι ο σοσιαλισμός. Ε, λοιπόν, ο σοσιαλισμός είναι καλό πράγμα.

Ανθολόγιο 7

Κωνσταντίνος Καβάφης - Κάτω απ' το σπίτι

Χθες περπατώντας σε μια συνοικία
απόκεντρη, πέρασα κάτω από το σπίτι
που έμπαινα σαν ήμουν νέος πολύ.
Εκεί το σώμα μου είχε λάβει ο Έρως
με την εξαίσια του ισχύν.

Και χθες
σαν πέρασ' απ' τον δρόμο τον παληό,
Αμέσως ωραϊσθηκαν απ' την γοητεία του έρωτος,
τα μαγαζιά, τα πεζοδρόμια, η πέτρες,
και τοίχοι, και μπαλκόνια, και παράθυρα
τίποτα άσχημο δεν έμεινεν εκεί.

Και καθώς στεκόμουν, κ' εκύτταζα την πόρτα,
και στεκόμουν, κ΄εβράδυνα κάτω απ΄το σπίτι,
η υπόστασίς μου όλη απέδιδε
την φυλαχθείσα ηδονική συγκίνησι.


ΥΓ1 Με αφορμή τη σημερινή ημέρα και θεωρώντας ότι ο έρωτας έχει πολλά πρόσωπα που για πολλούς είναι και αποκρουστικά.
ΥΓ2 Ζητώ συγνώμη που δεν μπόρεσα να διατηρήσω το πολυτονικό σύστημα.